Mentionsy

Czy może jest właśnie tymi wszystkimi odrzuconymi kokotami, które zamieszkują pokoje Kamienicy Dulskiej siejąc zgorszenia?

Po pierwsze sama wybrałaś moralność pani Dulskiej.

Sama moralność pani Dulskiej odkryłam po latach, czyli po tych wszystkich lekturach obowiązkowych bardziej lub mniej.

Niech to będzie suspense, dokładnie, co odkryłaś o pani Anieli Dulskiej, która no zawsze była symbolem tak strasznej baby w brudnym barchaniku.

Trochę tak, bo oczywiście bohaterek jest tam sporo, również w drugiej części i trzeciej, które są mniej znane, tej opowieści o Dulskiej i jej rodzinie.

Zbyszko, czyli syny Dulskiej, rzuca, że ożeni się w takim razie ze Słuszką.

Jak przeczytamy drugą część, czy właściwie ciąg dalszy Moralności pani Dulskiej, czyli opowiadanie o tym, jak Dulscy idą do sądu, to tam znowu to jest coś nieprawdopodobnego, jak ona opisuje kwestie dotyczące koloru skóry.

Ale wiesz, też myślę sobie o tym i tym opisie właśnie nieudanej próby samobójczej u jednej z bohaterek Moralności pani Dulskiej, sposób w jaki ona opisała to i właściwie słowami samej Dulskiej, która kpi z tego, że no gdyby się chociaż pani zabiła, a tak to się nie to, że się pani nie zabiła, to jeszcze zrobiła skandal, bo karetka pogotowia stała pod moją kamienicą, to się nigdy nie wydarzało.

Bardziej tak, że tam wiele z tych cech, z tych gestów, z tych słów pani Dulskiej jest takie dość stereotypowe.

Czy może jest właśnie tymi wszystkimi odrzuconymi kokotami, które zamieszkują pokoje kamienicy Dulskiej siejąc zgorszenia?

No właśnie, moralność pani Dulskiej wzięła się stąd, że w 1906 roku Gabriela, która wtedy była akurat bardziej w finansowym dołku, nie sprzedała żadnego.

I ona jakoś tak, nie wiem, parę dni machnęła tą moralność pani Dulskiej, a jakby pomysłem było to, była historia, o której mąż to już opowiedział.

Próbuję to wyjaśnić Dulskiej, ale Dulska po prostu jako spryciula życiowa w ogóle nie rozumie, skąd ten pomysł na odebranie sobie życia w mężczyznę.

I pomyślałam sobie, że problem nie jest w Dulskiej, albo nie tylko w Dulskiej, ale wszystkich naokoło jej, zwłaszcza rodziny, która po prostu wykorzystuje to, że ktoś za nich rządzi, podejmuje decyzje.

Mimo mojej iluminacji to nie jest przemowa na rzecz Dulskiej, tylko raczej pokazania jej w jakimś systemie.

To, co zrobiła służąca z moralności pani Dulskiej.