Mentionsy

Dlatego jeśli Hatszepsut faktycznie była tą najwyższą kapłanką, no to w posagu wnosiła też autorytet religii.

No i tu, cała na biało, wchodzi nam Hatszepsut.

Podsumowując, zupełnie nie zagrażała faktycznej władczyni Hatszepsut.

W zamawianej przed siebie propagandzie, czyli w tych wszystkich świątyniach, rzeźbach, posągach, freskach, Hatszepsut kreowała się na pokorną słuszkę bogów.

Pojawiły się na kilka lat przed tym, zanim Hatszepsut ogłosiła się faraonem.

Hatszepsut, w tych swoich właśnie rzeźbach, reliefach i tak dalej, zawsze podkreślała, że jest córką Thothmesa i przedstawiała się jako jego prawowita następczyni.

Hatszepsut działała dokładnie tak, jak jakieś 2000 lat później kościół katolicki.

Ta Świątynia Miliona Lat była wręcz kluczowym narzędziem propagandowym Hatszepsut.

Hatszepsut działała, trzeba jej to przyznać, z większym rozmachem.

No i wreszcie szósty punkt na liście rzeczy, które pozwoliły Hatszepsut tak długo sprawować władzę.

No bo jeszcze w pierwszych latach swoich rządów, kiedy była tylko regentką, to te wizerunki Hatszepsut są takie ewidentnie kobiece.

Najwyraźniej wtedy jeszcze jej władza była dość niepewna, więc Hatszepsut tutaj unikała kontrowersji i pokazywała się w tej takiej tradycyjnej roli.

W Karnaku, gdzie Hatszepsut wniosła swoje obeliski i kaplice, też podpisywano je innymi imionami.

Też w oficjalnych dokumentach i kronikach z czasów Thothmesa III w ogóle Hatszepsut pomijano.