Mentionsy

Powracający na dyrektorski fotel, jeden z najsłynniejszych twórców teatru w Polsce, Kazimierz Dyjemyk, wyreżyserował sztukę operetka Witolda Gombrowicza.

Ba, do roku 1975 operetka była dopiero trzecią inscenizacją po wojnie sztuk Witolda Gombrowicza.

Z czasem komuniści trochę miękli, a wystawianie Gombrowicza mieściło się w lekko liberalnej koncepcji gierkowskiej władzy.

Gombrowicz sugerował, aby monumentalny idiotyzm operetkowy szedł w parze za monumentalnym patosem dziejowym.

Prawdziwe arie, duety, chóralne finały, operetkowy blichtr jedynie wzmacniały przekaz rozprawy Gombrowicza z historią, jej maskami, tęsknotami za autentyzmem, niedościgłą nagością rozumianą jako prawda.

Ci drudzy są rozsądniejsi, mówi bohater operetki hrabia Himalaj, a po części Witold Gombrowicz.

To było 50 lat temu w Teatrze Nowym w Łodzi, który dziś nie ma w repertuarze operetki Ani Gombrowicza, ale ma się całkiem dobrze, iskrzy swoją jakością.