Mentionsy

Tak, kilkadziesiąt lat temu Marek Edelman wspominał powstanie warszawskie, tak opowiadał Hannie Krall, wydarzenia z sierpnia 1944 roku.

Ale rok wcześniej Warszawa była świadkiem innego powstania, a Marek Edelman walczył w zupełnie innych warunkach.

No po prostu nie mówimy o tym, ale rzeczywiście się przeciwstawia te dwa powstania, te dwie walki i Edelman zrobił to w sposób bardzo sugestywny.

No i pewni ludzie byli tu i tam, tak jak Marek Edelman i paru nas tu jeszcze innych żobowców, którzy

Edelman w wywiadach mówił, że powstanie w getcie, no właśnie w odróżnieniu od warszawskiego, nie było powstaniem nadziei.

Co było ważne dla Edelmana i jego towarzyszy w walk, gdy chwycili za broń?

Edelman mówił o tym, że nie można pozostać biernym, że trzeba walczyć.

Później mówił Edelman i też pisano o tym w ulotkach żydowskich organizacji bojowych, to były dwie, Żydowski Związek Wojskowy i Żydowska Organizacja Bojowa, że po prostu nie można iść biernie, nie można jak zostać zagarnięty do pociągu.

Jeszcze wrócę do Edelmana.

To jest taka pamiątka ewakuacji grupy Marka Edelmana, ale mogą być to też te słynne dwie flagi syjonistyczne z gwiazdu Dawida i polska biało-czerwona, wywieszone przez bojowców na takiej wysokiej kamienicy na Placu Muranowskim.

Posłuchajmy teraz Marka Edelmana.

To był Marek Edelman, a ze mną w studio gość audycji Historia bliska, Dariusz Libionka, historyk, redaktor naczelny pisma Zagłada Żydów.

Ja czytałem, zresztą Moczarski też to czytał, czytał to też Edelman.

Na terenie Szopów, tam przy ulicy Świętojerskiej, tam gdzie był Edelman też, gdzie on walczył.

A na koniec posłuchajmy jeszcze raz archiwalnego nagrania Marka Edelmana.