Mentionsy

Głównie wśród kobiet formujących kołtuna na kształt peruki oraz u zwierząt, przeważnie koni i psów.

Także w przepisach prawnych mamy do czynienia z kołtunami.

Powstałe w XIX wieku towarzystwa lekarskie i naukowe również zajęły się tą kwestią, stawiając sobie za cel wyjaśnienie procesu powstawania kołtuna we włosach.

Taką definicję kołtuna znajdziemy w XIX-wiecznym słowniku Bogumiła Lindego.

Taki rodzaj kołtuna nazywany był też samcem.

Był on bowiem groźniejszy od kołtuna samicy, tworzącego jednolitą, zbitą masę włosów.

Przytaczano zasłyszane pogłoski, że ktoś po ścięciu kołtuna stracił wzrok, inny dostał pomieszania zmysłów, trzeci zaś po miesiącu zmarł.

Jeśli więc chłop należał do tych nielicznych, którzy odważyli się ogolić głowę, dalsze postępy choroby reumatycznej były dla postronnych niezaprzeczalnym świadectwem zemsty kołtuna.

Posiadanie kołtuna wpływało niekorzystnie na wiele aspektów życia, w tym na sferę intymną.

Kołtuna próbowano pozbyć się na wiele sposobów, jednak większość z nich prezentowało wysoki poziom irracjonalności.

Zostanie w nim poruszona kwestia kołtuna i jego postrzegania w społeczeństwie polskim, ze szczególnym uwzględnieniem stanu chłopskiego.

Następnie przystąpię do szczegółowej analizy zjawiska, przyglądając się dwóm aspektom, a mianowicie warunkom powstawania kołtuna oraz możliwościom jego obcięcia.

Przytoczę także krańcowe przypadki występowania kołtuna sięgające aż pierwszej połowy XX wieku.

Następnie prześledzę stanowiska lekarzy na temat polskich dredów w XVII i XVIII stuleciu, szczególną uwagę przywiązując do nielicznych medyków, którzy odrzucali patologiczność kołtuna.

Ewolucję poglądu na patologiczność kołtuna przedstawił Karol Marcinkowski w dziele pt.

Uwagi nad historią i naturą kołtuna ze względu na przyczyny i sposób leczenia tego fenomenu.

Publikacje trzech wyżej wymienionych autorów stanowiły podstawę źródłową do opisania stanowiska lekarzy, obrońców Kołtuna.

Następne publikacje o charakterze medycznym mające na celu negowanie patologiczności kołtuna ukazały się dopiero w drugiej połowie XIX wieku.

Krakowski lekarz zasłynął jako jeden z najzagorzalszych przeciwników kołtuna, czego świadectwo odnajdujemy we wspomnianej publikacji.