Mentionsy
Herra On Air
Herra On Air
22.12.2025 05:00

Justyna Kwil - cisza, która odbiera głos

Nie pytała, czy można o tym pisać. Po prostu usiadła i zaczęła rozmawiać. Z kobietami, o ich ciałach, o przyjemności, której nie ma, o bliskości, która nie działa, i o wszystkim, co miało zostać przemilczane. Z tych rozmów powstała książka „(Nie)udane życie seksualne Polek”. Nie jest poradnikiem. Nie obiecuje rozwiązań. Ale odsłania rzeczy, które i tak są obecne w relacjach, w przekonaniach, w głowie. I choć zaczyna się od seksu, to szybko okazuje się, że chodzi o coś więcej.

Jezu Justyno Polek Renatą Zaniczką Polek DHD Tinderowych adrenalinka Facebooka Justynko ONS GlaxoSmithKline Hemingway Heroner Justyna Kvil

Szukaj w treści odcinka

Wyczyść
Znaleziono 6 wyników dla "Jezu"

Jezu, absolutnie moja przyjaciółka uważa, że ta książka była moją własną terapią i moim własnym w ogóle jakimś takim czymś, że mi się wydawało, że ja coś wiem, a ta książka mi pokazała, że gówno wiem.

a później rozmawiałam z tymi kobietami i ja autentycznie czasem, na przykład po rozmowie z Renatą Zaniczką, która jeździ na wózku, jest osobą niepełnosprawną, autentycznie czułam zawstydzenie i takie poczucie, że Jezu, ty się chyba ośmieszyłaś.

I ona się do mnie odezwała jakieś, nie wiem, półtora miesiąca później i powiedziała, że jak ona przeczytała swoją historię z perspektywy osoby trzeciej, to ona absolutnie była tak wstrząśnięta i ona powiedziała, że pierwszy raz się nad sobą użaliła, że to był taki moment, kiedy ona pomyślała, że Jezu, to jest moje życie, w sensie, że była przerażona tym, jak wygląda jej życie i zakończyła tę relację, ja tam taki prolog robię.

Jezu, absolutnie moja przyjaciółka uważa, że ta książka była moją własną terapią i moim własnym w ogóle jakimś takim czymś, że mi się wydawało, że ja coś wiem, a ta książka mi pokazała, że gówno wiem.

Jezu, Ty się chyba ośmieszyłaś, w sensie, że czułam, że mówiłam do niej stereotypami i ona mnie bardzo pięknie prostowała, w sensie tak mocno mnie prostowała, że się czułam jak mała dziewczynka, ale absolutnie czuję, że żebyśmy jako ludzie w ogóle mogli się rozwijać, musimy mieć wobec siebie samokrytycyzm i powiedzenie dobra, nie mam racji, bo bez tego to zazwyczaj chodzimy w kółko.

Wiesz co, tym, że... Jezu, to będzie straszne, co powiem, ale mam wrażenie, że kobiety ze starych pokoleń w ogóle czuły, że nie mają nic do powiedzenia, nie?

Ostatnie odcinki