Mentionsy

Wiesława Myśliwskiego

No tak, bo w książce Myśliwskiego człowiek zapadał i tak pozostawał.

Pierwsza powieść Myśliwskiego ukazała się w 1967 roku, czyli w roku, w którym się urodziłem.

To był fragment kamienia na kamieniu Wiesława Myśliwskiego w interpretacji Arkadiusza Bazaka.

Pytałyśmy przed chwilą Wojciecha Bonowicza o najważniejszą dla niego książkę Wiesława Myśliwskiego.

Ja się zastanawiam też, czy oprócz tej radości zobcowania literaturą Wiesława Myśliwskiego, miewał pan czasem taką pokusę, aby inspirować się Wiesławem Myśliwskim, dlatego że w pańskiej twórczości ja też widzę podobne wątki, takie

Zastanawiam się, czy tutaj nie ma jakiegoś pokrewieństwa między panem a twórczością Wiesława Myśliwskiego.

Ja to widzę w twórczości Myśliwskiego.

I wydaje mi się, że w tej twórczości, to też ja czuję pokrewieństwo pod tym względem, że w twórczości Myśliwskiego duży bagaż nierozumienia wytwarza wartość sztuki, to znaczy przyznanie się do tego.

No to były, głównie pana Myśliwskiego znałem z rozmów telefonicznych przez lata i to były jakieś wieczorne rozmowy, czasami krótsze, czasami dłuższe, do 20 minut nawet się zdarzały.

Myśliwskiego, jego przeżyć, faktów z jego biografii, ale tak przetworzonych umiejętnie,

I właśnie ten głos narratora to jest taki głos, który my możemy Myśliwskiego usłyszeć, a równocześnie wiemy, że to nie jest on, że to jest powołana osoba, powołana persona, tak byśmy powiedzieli fachowo.

Jest z nami profesor Tomasz Bochański, literaturoznawca z Uniwersytetu Łódzkiego, jeden z najbardziej poważanych przez Wiesława Myśliwskiego interpretatorów jego twórczości.

Na pewno Myśliwskiego wyróżnia bardzo poważne podejście do formy literackiej dramatu i powieści.

Tak, to znaczy to jest nieufność w ogóle wobec tych wielkich mechanizmów, które próbują opowiedzieć nasze istnienie wobec historii, najogólniej mówiąc, historii mas, historii społeczeństw czy narodów Myśliwskiego.

Teraz chciałabym pana zapytać, w jaki sposób pana zdaniem język narracji Wiesława Myśliwskiego się jakoś wyróżnia w ogóle w polskiej literaturze i dlaczego ta narracja stała się tak bardzo rozpoznawalna?

To znaczy, my nie mamy wątpliwości, jak sięgniemy po książkę Wiesława Myśliwskiego.

Powiedział mi, wiesz co, o co będziesz nagrywać jakichś sztampowych historyków literatury, nagraj Myśliwskiego, bo on bardzo cenił Juliana Przybosia.

Ale zrobiłam tego adaptację i moim zdaniem to jest sztuka, to jest opowieść Myśliwskiego, w której jest wszystko.

Ale właśnie o tę radiową twórczość Wiesława Myśliwskiego chciałam zapytać.

Dla Myśliwskiego przecież było najważniejsze.

Bo tutaj oczekiwał wiedzy o tym, jak publiczność reagowała, ale że ty też dostawałaś jakąś zwrotną od pana Wiesława Myśliwskiego.

Dla mnie taką powieścią jest Widnokrąg, która nie stawia bardzo dużych wymagań czytelnikowi, ale jednocześnie wprowadza nas w cały świat wyobraźni Wiesława Myśliwskiego.

Tak, dla mnie Widnokrąg, w Widnokręgu jest najwięcej Myśliwskiego.

I przyniosłam dzisiaj do studia ten egzemplarz, bo to było moje wejście w twórczość Wiesława Myśliwskiego.