Mentionsy

Dziś w naszym świątecznym poranku mamy powód, a właściwie podwójny, potrójny powód do świętowania, no bo oprócz Wigilii, dziś także 227 rocznica urodzin Adama Mickiewicza, także imieniny Adama.

Dziś będziesz nas oprowadzał śladami Adama Mickiewicza, który swoją młodość spędził właśnie w Wilnie.

Gdy dziś spaceruje się po Wilnie, gdzie najłatwiej natknąć się na obecność Adama Mickiewicza?

Z tymi pomnikami to tak tylko na wstępie był spory problem, ponieważ ten pomnik Mickiewicza, który mamy tutaj w Wilnie dopiero w latach osiemdziesiątych ubiegłego stulecia się pojawił, ale powiem tak, bardzo indywidualnie i ze swojego punktu widzenia dla mnie takim chyba dosyć magicznym, chociaż ciężko mówić tutaj o magii, miejscem, gdzie

Przynajmniej ja mogę poczuć ducha Adama Mickiewicza czy też jego przeżycia.

Przez Mickiewicza przelane na karty oczywiście dziadów części trzeciej.

Miałem wrażenie, jakbym czuł dosłownie ducha Adama Mickiewicza.

Przypomnę tylko, że to właśnie tam Mickiewicz i jego przyjaciele w klasztorze Bazylianów byli więzieni.

Na tej tablicy napisane jest, że w tym budynku był więziony wraz z innymi filomatami Adam Mickiewicz i tu rozgrywa się akcja dziadów części trzeciej.

A jeżeli chodzi o inne miejsca w Wilnie, ducha Mickiewicza można poczuć w zasadzie

tutaj mieszkał Adam Mickiewicz, albo tutaj przebywał, albo tak jak koło Ratusza Wileńskiego w ścisłym centrum Starego Miasta,

Znajduje się tablica informująca również o tym, że z tego domu Adam Mickiewicz ten dom opuścił i po raz ostatni oczywiście widział Wilno.

Wydaje mi się, że te miejsca, które można tutaj odwiedzić w Wilnie, które związane są z Adamem Mickiewiczem,

Mogą być dosyć symboliczne o Adamie Mickiewiczu.

Panno Święta, co w Ostrej świecisz, bramie, to też jest nawiązanie, zresztą Ostrą Bramę, w ten sposób Adam Mickiewicz troszeczkę, jakbyśmy to dzisiaj ujęli, wypromował.

Ale takim też namacalnym miejscem obecności Adama Mickiewicza jest również Muzeum imienia Adama Mickiewicza przy Załuku Bernardyńskim, bardzo blisko.

Pomnika Adama Mickiewicza, to jest zoo Bernardyński numer 11.

Tam Mickiewicz mieszkał co prawda raptem kilka miesięcy w 1822 roku, ale tam przygotował poemat Grażyna do druku.

Ktoś z moich znajomych, kiedyś odwiedzając Wilno, śmiał się, że idzie przez Stare Miasto, spaceruje po Starym Mieście i w zasadzie tu Mickiewicz, tam Mickiewicz, wszędzie można natknąć się na Adama Mickiewicza albo też historię związaną z Adamem Mickiewiczem, bo nawet wchodząc do uniwersyteckiego kościoła świętych Janów, natkniemy się na jego pomnik.

To właśnie tam społeczność polska ufundowała takie popiersie, taki pomnik w setną rocznicę urodzin Adama Mickiewicza.

Tutaj narodził się romantyzm polski, więc tych miejsc, które związane są właśnie z Mickiewiczem jest naprawdę bardzo dużo.

Jeszcze na moment tylko wrócę do tematu Muzeum Adama Mickiewicza, bo wspomniałem, że to też jest miejsce, w którym ducha Adama Mickiewicza można poznać, tylko jeżeli ktoś z Państwa planuje przyjazd do Wilna, na przykład w przyszłym roku i odwiedzenie tego właśnie muzeum, no to

A czy ślady Mickiewicza w Wilnie są czymś żywym dla mieszkańców miasta?

Jestem mieszkańcem tego miasta od ponad dwóch dekad i cały czas gdzieś tam z tyłu głowy mam tego Mickiewicza, tak jak zresztą historię tego miasta.

Jeżeli chodzi o Litwinów, no umówmy się, dla Litwinów Adam Mickiewicz może być postacią trochę mniej znaną, ale nie nieznaną.

W tej sferze turystycznej na pewno Mickiewicz tutaj funkcjonuje.

Na innej płaszczyźnie, być może jako pewnego rodzaju ciekawostka, zachęta do tego, żeby sięgnąć po tę postać, żeby czegoś więcej dowiedzieć się na temat właśnie Adama Mickiewicza, być może na temat

Opowiadają taki kawał, że Mickiewicz był, że Białorusini podobno mówią, że Mickiewicz był białoruskim poetą piszącym o Litwinach po polsku.

Myślę, że Mickiewicz może być fascynującą postacią, dzięki której też możemy odbywać te podróże.

Rozpocząłeś naszą rozmowę od tego, że zwiedzimy sobie właśnie Wilno oczami Mickiewicza.

Gdzie Mickiewicz opiera się na kolumnie przeciętej na pół, co ponoć ma symbolizować narody polskie, a także Litwy.

Ja zacząłem od tego, że pomnik Mickiewicza tutaj dosyć późno stanął, w latach 30., w dwudziestoleciu międzywojennym, kiedy Wilno znajdowało się w granicach II Rzeczpospolitej.

Tak można zwiedzać Wilno śladami dzisiejszego jubilata Adama Mickiewicza, któremu stuknęło 227 lat.

Kamil Zalewski opowiadał dziś o tradycjach świątecznych na Litwie, ale przede wszystkim o śladach Adama Mickiewicza w Wilnie, mieście jego młodości.