Mentionsy

A tą postacią jest Mark Hollis, legendarny, no nieżyjący również już twórca z grupy Tok Tok.

No właśnie, skąd tutaj Mark Hollis przy Satoshim Asikawie?

Czuję, że ta muzyka, czy ta taka ambientowa myśl, czy sposób myślenia, który Archikała tak pięknie nazwał, to wydaje mi się, że jest wszechobecny w tym, co robi Mark Hollis.

Z takimi grupami rytmicznymi, które też są jakieś takie cały czas lekko przesunięte, to mam wrażenie, że to jest bardzo sobie bliskie i na przykład dla mnie Ashikawa jest dużo bliżej Marka Hollisa niż na przykład Briana Ino.

Tworzył wcześniej, prawda, w początku lat 80., a Mark Hollis w tamtym czasie był muzykiem tok-tok, tworzył jeszcze ten synth-pop, ale tak jak mówiłeś, rzeczywiście tam już pewne korzenie tego myślenia późniejszego, tego ambientowego się pojawiają.

Nawet ja nie wiem, czy Mark Hollis nawet słyszał jego płytę, prawdopodobnie nie, a może gdzieś tam, a może, nie wiem, ciekawe by było się dowiedzieć, może był wielkim fanem płyty Steelway, to akurat dużo tłumaczyło.

Wybraliśmy jeden utwór Marka Hollisa do dzisiejszej Nocnej Strefy.

I ten utwór zestawimy z waszym hołdem dla Marka Hollisa, czyli kompozycją A-Life 1955-2019 z nowej płyty Warszawa.

A tą postacią jest Mark Hollis, któremu składacie hołd na tej płycie obok Satoshi'ego Asikały.

No i po wysłuchaniu tego zestawienia, czyli utworu A Life i kompozycji New Grass marka Hollisa z płyty Laughing Stock, jego grupy Tok Tok, po tym zestawieniu chyba wszystko staje się jasne.

Ja się starałem na perkusji gdzieś tam wyobrażać sobie, że Mark Hollis mnie prowadzi podczas sesji.

I brzmieniował też, myślę, że nawiązujecie tutaj do Marka Hollisa, nie tylko w myśleniu o czasie, o tym myśleniu o rytmie, ale też jeżeli chodzi o brzmienie perkusji.

Tak, tak, my rzeczywiście, ja się bardzo fascynuję tym, jak ta płyta solo zwłaszcza Marka Hollisa była nagrana i to jest materiał na moim zdaniem dziesięcioletnie studia na jakimś wydziale muzycznym albo przynajmniej doktorat, bo jakby jakaś taka synteza

No i w tej naszej płycie Warszawa nie jest do końca tak, ale też właśnie w przypadku akurat tego utworu może mniej, ale będzie też inny utwór Palette na tej płycie, w którym już na przykład właśnie do tej pary mikrofonów nagrywaliśmy też smyczki i jakby też tak przestawialiśmy Garetha, który wszystkie nagrywał w różnych punktach pomieszczenia, jakby wyobrażając sobie, że robimy płytę Marka Hollisa.

Ostatnio był nie tylko Satoshi Yasikawa, nie tylko Mark Hollis, był też na twoim radarze Duke Ellington.