Mentionsy

Doktor Natalia Buchta-Stochel, kuratorka wystawy 100 x 100, artystyczna reinterpretacja dziedzictwa Andrzeja Wajdy i profesor Anna Król z Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.

A ta wystawa to są prace studentów i absolwentów Akademii Sztuk Pięknych, które są refleksją nad filmem, teatrem, sztukami plastycznymi, literaturą, inspiracjami japońskimi, ale także nad tym, co niezrealizowane w twórczości Andrzeja Wajdy.

To nie były proste decyzje, to nie była prosta praca z tego powodu, że każda osoba musiała ustosunkować się do twórczości Andrzeja Wajdy.

Co zrobiliśmy i czym te nasze 6 miesięcy zmagań były dla nas, ale oprócz tego w katalogu zamieszczone są bardzo ważne eseje tematyczne na temat sztuki Andrzeja Wajdy i tym, czym studenci też mieli możliwość zapoznania się podczas całego procesu, ponieważ mieli możliwość uczestnictwa w wykładach i po tych wykładach właśnie zostały napisane eseje, które są dostępne też w katalogu.

Są tam obrazy olejne będące odpowiedzią na przykład na decyzję Andrzeja Wajdy.

Dlaczego zostałem filmowcem i porzuciłem malarstwo, czyli ustosunkowanie się zarówno do Wajdy, jak i do twórczości Andrzeja Wróblewskiego.

Instalacje rzeźbiarsko-malarsko-rysunkowe będące odpowiedzią na bardzo interesującą, a mało znaną sztukę Andrzeja Wajdy, czyli

Czy te projekty wokół Andrzeja Wajdy może także inspirują się wzajemnie?

Ale ten pokaz, który Państwo może będą mieli okazję jeszcze zobaczyć do 28 lutego, myślę, że jest takim podsumowaniem całej tej naszej drogi, którą mieliśmy możliwość przejść razem z twórczością Andrzeja Wajdy.

6 marca świętować będziemy rocznicę urodzin Andrzeja Wajdy.

O tych japońskich akcentach trochę Panie wspomniały, między innymi mówiąc o tych technikach, które pojawiają się w tym, jak chcieli przekazać swoją wizję twórczości i dziedzictwa Andrzeja Wajdy studenci.

Prace czy sposoby komponowania i sposoby myślenia bardzo bliskie japońskim twórcom, a zarazem japońskim kompozycjom, rysunkom Andrzeja Wajdy.

Nasi studenci bardzo dobrze znają mangę, czyli to miejsce stworzone przez Andrzeja Wajdy i Krystynę Zachwatowicz.

To znaczy plany Andrzeja Wajdy, jego pomysły na filmy, spektakle teatralne albo rozmaite inne, które podchwycili studenci.

I myślę, że to jest największa nauka dla nas, dla mnie szczególnie też od Andrzeja Wajdy, jeżeli chodzi o te projekty niezrealizowane, że trzeba nauczyć się takiej, nie chcę powiedzieć pokory, ale to może to jest dobre słowo, takiej pokory w procesie twórczym i zawierzenia takiemu swojemu, swojej twórczości.

Chciałabym zapytać Panie na koniec naszej rozmowy o ulubiony Pań film Andrzeja Wajdy.

Zdecydowanie Państwa zachęcam, jeżeli Państwo będą mieli możliwość, przyglądnąć się szkicownikom Andrzeja Wajdy, bo tam o tych filmach i o tym całym procesie, o aktorach i o całym tym takim ferworze twórczym jest bardzo dużo, więc ja, jeżeli bym mogła wybrać autorsko, to ja wybieram szkicowniki i notatniki Andrzeja Wajdy.

To chodziło o taki głęboki namysł nad całością spuścizny Andrzeja Wajdy.

Niektórzy tylko i wyłącznie literaturą, która była ważna u Andrzeja Wajdy.

Niektórzy tylko Japonią i tymi związkami Andrzeja Wajdy z Japonią i poprzez Andrzeja Wajdę poznawali sztukę japońską, więc to nie tylko filmy.

Do tematu twórczości Andrzeja Wajdy i jej dziedzictwa będziemy w dwójce radiowej jeszcze powracać.