Mentionsy

Goście Dwójki
Goście Dwójki
01.11.2024 13:09

Sztuka sepulkralna Krzysztofa Bednarskiego

"Wybitni ludzie nie powinni mieć złych nagrobków" - mówi rzeźbiarz Krzysztof M. Bednarski. Od lat projektuje on rzeźby upamiętniające najważniejszych polskich artystów: sarkofagi Krzysztofa Pendereckiego i Adama Zagajewskiego, nagrobki Krzysztofa Kieślowskiego, Ewy Demarczyk, Wojciecha Fangora czy Tomasza Stańki.

Rozdziały (9)

1. Wprowadzenie i początki twórczości

Krzysztof Bednarski opowiada o swoim przejściu od odmawiania robienia nagrobków do tworzenia ich dla wybitnych osób kultury.

2. Rzeźby nagrobne i twórczość

Bednarski opisuje swoją twórczość, w tym nagrobki i rzeźby kooperatywna, a także teoretyczne rozważania nad tymi pracami.

3. Materiały i technologie

Bednarski opowiada o zmianie materiału na marmur ze względu na barbarzyństwo potworne, a także o swojej praktyce kamieniarza.

4. Pozostawanie na cmentarzu

Bednarski wyjaśnia, że jego nagrobki są miejscem przeznaczenia i nie ma większej swobody w wyborze materiału.

5. Studia i praktyka

Bednarski opowiada o swoich studiach i praktyce kamieniarza, a także o jego praktyce w Europie.

6. Nagrobki na cmentarzach i ich znaczenie

Bednarski opowiada o swoim podejściu do nagrobków na cmentarzach, a także o znaczeniu tych prac w kontekście przyszłości i upamiętniania.

7. Nagrobki dla wybitnych artystów

Bednarski opowiada o swoich nagrobkach dla wybitnych artystów, takich jak Krzysztof Kieślowski, Krzysztof Penderecki i Wojciech Fangor.

8. Sarkofag Krzysztofa Pendereckiego

Bednarski opowiada o swoim projekcie sarkofagu dla Krzysztofa Pendereckiego, a także o znaczeniu tych prac w kontekście sztuki sepulkralnej.

9. Zakończenie rozmowy

Bednarski podziękowuje Aleksandrze Łapkiewicz za rozmowę i opowiada o swojej pracy nad kolejnymi nagrobkami.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 4 wyniki dla "Fangora"

Choćby nagrobek Wojciecha Fangora taki jest.

Wojciecha Fangora, którego też bardzo dobrze osobiście znałem, on uwielbiał patrzeć się przez swój teleskop gwiazdy, więc ten krąg jest właśnie związany z tym nieskończonością.

To jak tu u Kieślowskiego ludzie przechodzący alejką, a u Fangora zmienność nieba, obłoki płynące na niebie, które się odbijają w tej rzeźbie, gałęzie, które się poruszają.

Bo na grobki mają coś takiego silnego, że to jest takie spotkanie się właśnie jak u Fangora z kosmosem.