Mentionsy

Także za sprawą książki Michała Radomiła Wiśniewskiego Zakaz gry w piłkę.

Odnieśmy się do tej książki Michała Radomiła Wiśniewskiego, Zakaz gry w piłkę, która właśnie ma taki podtytuł.

Druga strona jest taka, na którą bardzo trafnie moim zdaniem wskazuje właśnie Wiśniewski w swojej książce, że my się po prostu nie chcemy posunąć.

I według Wiśniewskiego my po prostu z takiego wygodnictwa nie chcemy się zgodzić tak już na to, żeby te dzieci były z nami w sferze publicznej i protestujemy z takiego lenistwa, z takiej chęci, żeby się nie posunąć, nie zrobić tym dzieciom miejsca.

No to właśnie też okazuje się, że takie określenia, nawet nie te takie bardzo nieprzyjemne, o których też pisał Wiśniewski, ale właśnie takie pozornie nie bardzo szkodliwe jak dzieciak, też mają taki ładunek właśnie jakiś...

Którzy jeszcze lepiej będą w stanie swoje dzieci wychować i może społeczeństwo będzie bardziej otwarte, bardziej empatyczne, bardziej skłonne do posunięcia się tak jak postuluje Wiśniewski.

Bo ja rozmawiałam z Michałem Wiśniewskim

Może posłuchajmy, co Michał Radomił Wiśniewski mówi o tych doświadczeniach i o takiej wrażliwości na młodego człowieka, na dziecko.

Tutaj Michał Wiśniewski nawiązuje do tego, o czym już wspomniałyśmy, że ten nasz stosunek, podejście do dzieci wymaga naszej uważności.

Tak jak pan Michał Wiśniewski powiedział, dzieci mają się dostosowywać do dorosłego i brakuje tutaj ze strony dorosłych jakiejś takiej empatii i zrozumienia, że dzieci dopiero się uczą.

Rozmawiać z dziećmi, nie bać się tego, a szukać tego kontaktu i pamiętać, że to my dorośli mamy obowiązek, jak to postuluje Wiśniewski, posunąć się i zrobić dzieciom miejsce gdziekolwiek one chcą wejść.