Mentionsy

Goście Dwójki
Goście Dwójki
20.11.2024 21:20

Rekord kompozytorski. Dwie wielkie premiery operowe Zygmunta Krauzego

Jest jednym z najważniejszych artystów swego pokolenia. Zygmunt Krauze, to uznany kompozytor, ceniony pianista, pedagog i organizator życia muzycznego. W listopadzie na deskach dwóch polskich opera mają miejsce dwie premiery jego dzieł. Zygmunt Krauze nie stawia tym jednak kropki nad "i". Jakie są jego operowe marzenia? 

Rozdziały (8)

1. Witamy gościa

Marcin Majchrowski witam Zygmunta Krauzego, kompozytora i artystę, który ma dwie premiery operowe w jednym miesiącu.

2. Premiery operowe

Zygunt Krauze opowiada o swoich nowych operach: 'Ślub według Gombrowicza' i 'Bona Sforza', a także o swojej kariery kompozytorskiej.

3. Proces kompozycji

Krauze opowiada o swoim procesie tworzenia oper, od tekstu do muzyki, i o roli reżysera w procesie.

4. Unizm i jego wpływ

Krauze opowiada o unizmie i jego wpływie na jego kompozycje, a także o swoim doświadczeniu jako kompozytora w jury konkursów.

5. Gombrowicz i 'Ślub'

Krauze opowiada o swojej współpracy z Witoldem Gombrowiczem i procesie tworzenia opery 'Ślub'.

6. Muzyka i teatr operowy

Kompozytor opowiada o swoich utworach, inspiracjach i tworzeniu oper. Mówi o muzyce do opery 'Bona Sforza' i 'Unizm', a także o swojej pierwszej operie 'Bona Sforza'.

7. Operetka jako marzenie

Kompozytor opowiada o swoim marzeniu o operetce i możliwości jej realizacji.

8. Teatr operowy w Polsce

Kompozytor porusza temat teatru operowego w Polsce i porównuje go z europejskim.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 18 wyników dla "Gombrowicz"

Natomiast jesteśmy właściwie w przededniu prapremiery nowego pana dzieła, ślubu według Gombrowicza.

Jak się wpada na pomysł, że napisze się operę Bona Sforza albo Ślub według Gombrowicza?

Drugi raz Witold Gombrowicz u Pana na warsztacie w związku z teatrem, operą i tym wszystkim co się

Czy to jest tylko fetysz rocznic, czy jednak Gombrowicz to jest ta część polskiej spuścizny literackiej, czy europejskiej spuścizny literackiej?

Chyba Gombrowicz by się obraził, jakbyśmy go zamknęli w szufladce tylko i wyłącznie polskości, która jest aktualna w naszych czasach.

Opera poznańska się zwróciła do mnie, aby zrobić właśnie coś związanego z Gombrowiczem ze względu na ten rok, na ten rok gombrowiczowski.

Ale Gombrowicza czytałem i to zdecydowanie z wielką przyjemnością, z fascynacją i jest to jeden z pisarzy polskich, których mogę powiedzieć, że poznałem.

Żyjąc tą operetką i rzeczywiście też i znając Rytę Gombrowicz i będąc u niej w domu, widząc te książki, które Gombrowicz miał w rękach i robił w nich notatki, to wszystko też mnie zbliżyło do niego.

Jorge Lavelli był pierwszym reżyserem, który w ogóle wystawił Gombrowicza w Europie.

Również te językowe sprawy, które Gombrowicz tutaj w tym ślubie zawarł, też nie.

A dzieła te, jak na przykład Różewicza Pułapka czy Ślub Gombrowicza mają jakieś 90 czy 120 stron.

Ale wracając właśnie jeszcze do Gombrowicza i do jego zniuansowanego języka, pełnego metafor i pełnego znaczeń i pełnego takich różnych, wieloznacznych płaszczyzn, prawda, w odniesieniu do kontekstu.

Rita Gombrowicz za mną siedziała z jakimś panem i pamiętam w trakcie przedstawienia, jakie wypowiadała z nim krytyczne uwagi, niezadowolenia.

Ten kontekst dramatu Gombrowicza zyskuje dziś na

Więc to u Gombrowicza tak samo.

Ślub jest a propos Gombrowicza.

Obojętne, czy to jest Gombrowicz, czy to jest tekst na przykład Corneja.

Jeżeli Gombrowicza możemy zakwalifikować w przestrzeń czegoś, co jest bardziej chyba alegoryczne i dotyczy wnętrza człowieka, to Bona Sforza jest chyba jednak bardziej narracyjna i epicka i historyczna.