Mentionsy

Goście Dwójki
Goście Dwójki
25.11.2024 13:28

Polski fotograf z Wilna w hołdzie swoim wielkim poprzednikom

- Nazywam się Bartosz Frątczak, jestem fotografem artystą, mieszkam w Wilnie i jest to moja pierwsza wystawa w Warszawie. Moje wszystkie poprzednie wystawy, a miałem ich już kilkanaście, były na Litwie. Pierwszy raz przyjechałem pokazać Wilno do Polski - mówił w Dwójce autor wystawy "Wilno. Śladami polskich fotografów: Józefa Czechowicza, Stanisława Filiberta Fleury'ego oraz Jana Bułhaka".

Rozdziały (8)

1. Introdukcja fotografów

Podawanie fotografów i ich role w polskiej fotografii.

2. Bartosz Frątczak i jego praca

Opis pracy Bartosa Frątczaka i jego inspiracje.

3. Historia i legenda fotografów

Opis i inspiracje fotografów Jana Bułhaka, Józefa Czechowicza i Stanisława Filiberta Fleurego.

4. Kompozycja wystawy

Opis procesu tworzenia wystawy i roli Katarzyny Nawary.

5. Komentarze Katarzyny Nawary

Komentarze Katarzyny Nawary o tworzeniu wystawy i kompozycji.

6. Znaczenie Wilna w fotografii

Opis znaczenia Wilna dla fotografii i jego piękna.

7. Techniki fotograficzne

Porównanie starych i nowych technik fotograficznych.

8. Wpływ na przyszłość fotografii

Refleksje Bartosa Frątczaka na przyszłość fotografii i jego prace.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 11 wyników dla "Wilno"

Ale wzorem właśnie Bułhaka, Czołchowicza i Filiberta Fleurego za przedmiot swoich fotograficznych poszukiwań wziął też samo Wilno.

Refleksje te zawarł w pracach dostępnych na nowo otwartej wystawie Wilno śladami polskich fotografów Józefa Czechowicza, Stanisława Filiberta Fleurego oraz Jana Bułhaka.

Pierwszy raz przyjechałem do Polski pokazać wystawę i właśnie pokazać Wilno.

Jedne w kontekście tej wystawy, którą dziś pokazuję, Wilno śladami fotografów, Czechowicza, Bułhaka i Fleurego, bo ta wystawa zamyka pewien okres w moim życiu, jak ja patrzyłem na fotografię, w jaki sposób do niej podchodziłem.

Jest nie tylko taką artystyczną wizją, interpretacją Wilna, jakimś takim eterycznym wizerunkiem Wilna, ale dziś też jest takim historycznym, taką spuścizną historyczną tego, jak to Wilno wyglądało.

Ja trochę inaczej patrzę na Wilno.

Patrzę na takie Wilno, które jest również wielokulturowe, ale na Wilno, które jest moim domem również.

Jest to Wilno, w którym trochę unikam ludzi.

Jest to takie Wilno, w którym są jakieś podwórka, jakieś obrośnięte budynki, ale jest to też Wilno, piękne Wilno kościołów, wież kościelnych.

Jest to też Wilno, dziś brutalistyczne spuścizna okresu sowieckiego.

To jest też takie Wilno, ale jest to też Wilno moje.