Mentionsy
Polski fotograf z Wilna w hołdzie swoim wielkim poprzednikom
- Nazywam się Bartosz Frątczak, jestem fotografem artystą, mieszkam w Wilnie i jest to moja pierwsza wystawa w Warszawie. Moje wszystkie poprzednie wystawy, a miałem ich już kilkanaście, były na Litwie. Pierwszy raz przyjechałem pokazać Wilno do Polski - mówił w Dwójce autor wystawy "Wilno. Śladami polskich fotografów: Józefa Czechowicza, Stanisława Filiberta Fleury'ego oraz Jana Bułhaka".
Rozdziały (8)
Podawanie fotografów i ich role w polskiej fotografii.
Opis pracy Bartosa Frątczaka i jego inspiracje.
Opis i inspiracje fotografów Jana Bułhaka, Józefa Czechowicza i Stanisława Filiberta Fleurego.
Opis procesu tworzenia wystawy i roli Katarzyny Nawary.
Komentarze Katarzyny Nawary o tworzeniu wystawy i kompozycji.
Opis znaczenia Wilna dla fotografii i jego piękna.
Porównanie starych i nowych technik fotograficznych.
Refleksje Bartosa Frątczaka na przyszłość fotografii i jego prace.
Szukaj w treści odcinka
Ale wzorem właśnie Bułhaka, Czołchowicza i Filiberta Fleurego za przedmiot swoich fotograficznych poszukiwań wziął też samo Wilno.
Refleksje te zawarł w pracach dostępnych na nowo otwartej wystawie Wilno śladami polskich fotografów Józefa Czechowicza, Stanisława Filiberta Fleurego oraz Jana Bułhaka.
Pierwszy raz przyjechałem do Polski pokazać wystawę i właśnie pokazać Wilno.
Jedne w kontekście tej wystawy, którą dziś pokazuję, Wilno śladami fotografów, Czechowicza, Bułhaka i Fleurego, bo ta wystawa zamyka pewien okres w moim życiu, jak ja patrzyłem na fotografię, w jaki sposób do niej podchodziłem.
Jest nie tylko taką artystyczną wizją, interpretacją Wilna, jakimś takim eterycznym wizerunkiem Wilna, ale dziś też jest takim historycznym, taką spuścizną historyczną tego, jak to Wilno wyglądało.
Ja trochę inaczej patrzę na Wilno.
Patrzę na takie Wilno, które jest również wielokulturowe, ale na Wilno, które jest moim domem również.
Jest to Wilno, w którym trochę unikam ludzi.
Jest to takie Wilno, w którym są jakieś podwórka, jakieś obrośnięte budynki, ale jest to też Wilno, piękne Wilno kościołów, wież kościelnych.
Jest to też Wilno, dziś brutalistyczne spuścizna okresu sowieckiego.
To jest też takie Wilno, ale jest to też Wilno moje.
Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Ostatnie odcinki
-
Przedpremiery, gwiazdy i horrory w lesie. Rusza...
29.07.2026 06:51
-
100 lat od śmierci Jana Kasprowicza. Zakopane p...
28.07.2026 15:20
-
"Trzy zagadki dla Organizacji". Nowa powieść Ed...
28.07.2026 06:30
-
Powrót książki "Kapuściński non-fiction" Artura...
27.07.2026 14:30
-
Wystawa "Edward Dwurnik. Duma i wstyd" w Muzeum...
27.07.2026 07:07
-
Rekonstrukcja Studia Eksperymentalnego PR. List...
24.07.2026 14:30
-
Paul Klee. Myślenie o sztuce, które zmieniło XX...
24.07.2026 06:59
-
Ole Morten Vågan w Studiu Jazzowym Polskiego Radia
23.07.2026 15:10
-
Śląska sztuka średniowieczna wraca do Pawilonu ...
23.07.2026 14:30
-
Carnaval Sztukmistrzów wkrótce znów zagości na ...
23.07.2026 07:30