Mentionsy

Goście Dwójki Premiera spektaklu pod tym tytułem, dziedzictwo według dwóch powieści Icchaka Baszewisa, Singera i scenariusza Krzysztofa Teodora Teplica już 30 stycznia w Teatrze Żydowskim w Warszawie, a dziś o 18 na Senatorskiej dyskusja o dziedzictwie Singera.

Przy tej liczbie aktywności to nie jest nic dziwnego, ale dobrze, że już w podróży, bo dzisiaj o 18 będzie pan jednym z gości tego spotkania o dziedzictwie Singera, ale ja najpierw chciałam zapytać o sam pomysł na spektakl, wybór momentu, wybór tych dwóch powieści Singera, czyli Dworu i Spuścizny.

Robert Talarczyk wyreżyserował u nas Yentu Singera.

Ma do Singera bardzo dobrą rękę, ten spektakl się rodzinie też Singera bardzo podobał.

No i myślę, że jesteśmy teraz w takiej sytuacji trochę społecznej, geopolitycznej, w której ten temat, temat żydowski, temat dziedzictwa, ale temat też pewnego końca, pewnego żydowskiego świata, no stał się taki aktualny i raptem zaglądamy w Singera, który akcję obu tych powieści umieścił pomiędzy

Ja myślę, że my musimy wejść w taką singerowską drugą fazę, bo pierwsza po zmianie systemu i w latach 90., która się odbyła największej popularności Singera i jego powieści, kiedy po zmianie systemu zarówno społeczność żydowska, która nie zaglądała w przeszłość, chciała poznać kulturę żydowską, judaizm, dowiedzieć się jak to było przed wojną, jak i ludzie, którzy z tym nie mieli kontaktu, chcieli

Też się tego dowiedzieć i popularność wtedy dwóch pisarzy Singera i Wartona, który z kolei trochę te afirmacje życia wyprzedził, była bardzo mocna.

Że ten Nobel nie był tylko za dokumentalną wierność odtwarzania dawnego świata, prawda, dla Singera.

Bez wątpienia, dlatego świat Singera odkrył, że on niósł więcej niż ta opowieść o przedwojennym świecie polskich Żydów.

Czy to będą wątki dzisiejszego spotkania wokół dziedzictwa Singera, panie Remigiuszu?

I on jakby dał już pewną interpretację powieści Singera, a my za tym idziemy trochę w inną stronę, bo próbujemy to na ten język teatru przełożyć.

I myślę, że o tym porozmawiamy, zwłaszcza, że będzie również pani profesor Monika Adamczyk-Garbowska, badaczka i tłumaczka Singera, która jako właściwie pierwsza napisała w Polsce o nim książkę na początku lat dziewięćdziesiątych, po swoich takich studiach w Ameryce, które zrobiła i do dzisiaj się Singerem zajmuje i my jako teatr też z nią bardzo często współpracujemy, chcąc też zrozumieć jakby całą tę ideę.

Tak, no Gołda myślę, że w Polsce ma olbrzymi wkład w popularyzacji właśnie Singera.

Przecież od ponad 20 lat istnieje Festiwal Warszawa Singera.

Przez Fundację Shalom, którą prowadzi, ale też jako szefowa Teatru Żydowskiego ciągle do Singera wraca.

Myśmy dopiero mieli premierę bajek dla dzieci Singera właśnie w grudniu.

Wcześniej mieliśmy Jętu Singera, wcześniej mieliśmy Szoszę, którą reżyserowała Karolina Kirsch.

Tego w skrzypku na dachu czy w Sztukmistrzu z Lublina rzeczonego Singera, żeby się trochę oderwać, odkleić, żeby pokazać ten świat z innej perspektywy.

Tak jak i w przypadku Jentl będzie pisał Hadrian Tabenski, tylko tam nie będzie żadnych piosenek, też założyliśmy tak na początku, że nie robimy jakiejś kolejnej wersji muzycznej adaptacji Singera, gdzie pojawiają się piosenki czy songi, jak w przypadku Jentl, bo to nie były takie łatwe.

My zresztą będziemy mieć niebawem dla Państwa zaproszenia na spektakl, który swoją premierę ma 30 stycznia, a dziś już zapraszamy serdecznie na osiemnastą, na senatorską, na spotkanie o dziedzictwie Singera, a wraz ze mną zapraszają na nie Remigiusz Grzela.