Mentionsy

Dzień dobry Państwu, a dziś w dwójce temat poważny, trudny i kontrowersyjny, bo rozmawiać będziemy o sporze w Muzeum Literatury w Warszawie.

Sporze, kontrowersjach towarzyszących już od wielu miesięcy temu, kto kierować ma tą jedyną taką instytucją zajmującą się literaturą w Polsce, przechowującą najcenniejsze rękopisy.

Bardzo mi miło, że możemy się tutaj, mamy szansę wypowiedzieć się w sprawie, która no wbrew pozorom nie dotyczy jakiejś tam, jak to widzą być może politycy, jakiejś tam biblioteki gdzieś w jakimś kącie Starego Miasta w Warszawie, bo

Muzeum Literatury to nie jest tylko muzeum, to jest jedno z większych i ważniejszych archiwów kultury polskiej, więc nie jest to po prostu jeszcze jedna dzielnicowa biblioteka.

To nie tylko instytucja z tradycjami, ale też instytucja o sporym budżecie, o ogromnym wpływie na kulturę polską i w tym momencie...

Sprzymierzono oczywiście z podobnymi organizacjami tłumaczy.

A co się dzieje, to warto przypomnieć.

Tak, wspominaliśmy już o tym w studio.

Za chwilkę posłyszymy też głos Jacka Denela, pisarza i członka Unii Literackiej, którego zapytałam o to, co dzieje się w Muzeum Literatury.

Natomiast marszałek Struzik powołał jej kandydatkę, panią Michalec, która uzyskała mniej głosów.

W związku z tym ten konkurs musiał zostać powtórzony.

No i został powtórzony w warunkach bardzo specyficznych.

Po pierwsze, powołano tam głównie urzędników związanych bezpośrednio z partiami politycznymi, z PO i z PSL.

Radną PO i żoną ważnego członka PO.

I następnie też część tych osób miała jakiś rodzaj innych zależności, które wskazują w ogóle na to, że być może nie powinny zasiadać w tej komisji.

Ze strony społecznej tak naprawdę, mimo tego, że Unia Literacka i Stowarzyszenie Pisarzy Polski zgłosiło się do komisji, nie zostało zaproszone, był jednym przedstawicielem Związku Literatów Polskich, również związany z politykami.

I ta strona społeczna de facto została powołana przez

Następnie nie pozwolono nam zadać części pytań

Kandydatce pani Michalec, mówiąc, że to są sprawy personalne, chociaż dotyczyły bezpośrednio nie tylko tego, co zrobiła przez rok jako pełniąca obowiązki dyrektora, ale również tego, co opisywała w swoim dokumencie określającym wizję muzeum.

No i następnie pani Michalec właśnie głosami tych polityków została wybrana.

Ewidentnie był to po prostu proces wyboru po linii politycznej, a nie po linii kompetencji, a nasza komisja miała wybrać najlepszego dyrektora, a nie taką osobę, która spełnia jakieś warunki partyjne.

Natomiast problemy, które się tam pojawiały, były bardzo duże.

Po pierwsze, wedle naszych wiadomości powołano osobę, która nie może być powołana na dane stanowisko z uwagi na zapisy ustawy o muzealnictwie.

Po drugie, że bardzo cenne muzealia, archiwa, bo archiwa są najcenniejszą częścią Muzeum Literatury i najbardziej wyjątkowo stanowiącą wyjątkowość tej placówki, są teraz spisywane, spisywane są rękopisy i wedle naszych wiadomości są spisywane w sposób niewłaściwy, w niewielkim pomieszczeniu, które grozi

Wymieszaniem poszczególnych części archiwum przez osoby do tego niepowołane, tam są między innymi stolarze, między innymi kierowcy, to są prawie 1 trzecia stanu pracowników muzeum.