Mentionsy

Taka dziura na polskim rynku amerykanistycznym związana z tym, że z New Yorkera wyłoniło się mnóstwo tekstów, które kształtowały kulturalny i polityczny krajobraz Stanów Zjednoczonych.

Nie do końca zdajemy sobie sprawę, że one wywodzą się z New Yorkera, więc chcieliśmy razem z osobami ze znaku

Sto lat historii, reportaży, literatury, ale też niezwykłych osobowości, które składają się na ten fenomen New Yorkera.

Kluczowy w kontekście DNA New Yorkera i o czym też wszyscy moi rozmówcy, wszystkie moje rozmówczynie wspominali.

Otwierając New Yorkera, w jaki świat, powiedzmy, taki estetyczny wchodzimy?

Świat, który jest nasycony humorem, który jest nasycony, można powiedzieć, takim wewnętrznym kodem wizualnym, który czytelnicy, czytelniczki New Yorkera szczególnie sobie cenią.

Gdy rozmawiałem z osobami z redakcji, przygotowując, zbierając materiał do książki, wszyscy podkreślali właśnie to przywiązanie osób prenumerujących New Yorkera, czytających New Yorkera do tego kodu wizualnego.

To jest też chyba bardzo silna strona New Yorkera i dla mnie szczególnie ważni są autorzy piszący o kinie jak Pauline Kael, Richard Brodie, Anthony Lane.

A jakich Ty masz ulubionych autorów New Yorkera i kto Twoim zdaniem właśnie dzięki temu magazynowi rozkwitł i znamy ich także w Polsce?

Zbierałem materiały do książki pracując w archiwum New Yorkera w Nowojorskiej Bibliotece Publicznej.

I ta nieustępliwość, bezkompromisowość w docieraniu do prawdy, wierności faktom, które jest absolutną obsesją, jeśli chodzi o New Yorkera.

Dwie książki w ogóle zostały napisane przez recepcjonistki, która pracowała w redakcji New Yorkera.

Pomysł napisania nowej historii New Yorkera został przyjęty z dosyć dużym entuzjazmem.

Ostatnia taka przekrojowa historia New Yorkera została wydana na 75-lecie tygodnika 25 lat temu.

Kilka z tych rozmów było takich dla mnie szczególnie istotnych, właśnie jak rozmowa z Francois Mouly, czyli redaktorką zajmującą się doborem okładek, której małe królestwo w redakcji New Yorkera, redakcja New Yorkera znajduje się w budynku World Trade Center One, czyli to jest Dolny Manhattan, to jest słynny wieżowiec, który powstał po zamachach.

Na koniec chciałem cię zapytać o, może nie tyle o przyszłość New Yorkera, ale o to, jak myślisz, jak

Tutaj nie ma szczególnego zagrożenia, problemu dla New Yorkera.

Teraz Olga Tokarczuk kilka razy się pojawiała na łamach New Yorkera.