Mentionsy

Do muzyki współczesnej dodajmy.

Jakoś współgra wizualnie po prostu w warstwie wideo z muzyką Piotra, który też nieustająco zastanawia się w jaki sposób jeszcze tę muzykę współczesną uczynić bardziej przystępną, komunikatywną.

W tym wypadku zupełnie nowej przecież, to znaczy mieliśmy do czynienia z pracownikami pewnej firmy, którzy chcieli spróbować w pracy czegoś nowego.

De facto posmakowali przy okazji muzyki współczesnej.

Czyli dzięki Państwu muzyka współczesna trafiła do świata korporacji.

No po pierwsze właśnie jakichś skrajnych jakości, wartości estetyk, na przykład właśnie muzyki poważnej z alternatywną, ale i tradycyjnej ze współczesną i nietradycyjnej formy prezentacji koncertów właśnie jak w przypadku cardio z muzyką czy prezentowaniem sztuki muzycznej i dźwiękowej.

Słyszałem na przykład, że to plakat, który przedstawia urodziny śmierci, że ta postać byłaby śmiercią, gdyby miała jeszcze kostuchy, a te baloniki SP to jakby takie urodzinowe.

Może się kojarzyć choćby ze śmiercią, jak pan wspomniał, ale może też się kojarzyć z jakąś świętą figurą.

I najbardziej nam bliski, jeśli spojrzymy na tę postać, jeszcze na chwilę do niej wrócę, jako na przykład na gwiazdę muzyki pop, która za chwilę ten kaptur zrzuci, odwróci się do publiczności i zacznie śpiewać, to rzeczywiście pokazuje się kolejna warstwa interpretacyjna i ten głos właśnie i piosenka.

I tak na przykład Harry Górski Brown, szkocki artysta, sięga po pieśni gaelickie, właśnie tradycyjne w formie, nie zmieniając ich melodii ani treści, a to są pieśni na przykład o niespełnionej miłości i tym, co mógłby bohater liryczny zrobić dla tej jedynej ukochanej, która go nie chce.

Tu jest wprost dialog tradycji ze współczesnością.

Wspomniał Pan, że trochę Państwo się zmęczyli w ostatnich latach muzyką abstrakcyjną, ale proszę nas nie nabierać.

Na pewno pojawią się jakieś elementy eksperymentu i na pewno pojawią się też nieoczywiste przestrzenie.

i przywołującym aurę dźwiękową wybrzeży Irlandii, gdzie wychowywała się kompozytorka i próbuje tym utworem powrócić, przenieść nas dźwiękiem do tych wspomnień, do tych miejsc, więc usłyszymy dźwięki czy fragmenty, które będą przypominać na przykład fale rozbijające się o tamtejsze klify.

W miejscu właśnie z nietypową aurą, w którym zabrzmi cykl piosenek, o którym mówiłem, Barbary Kingi Majewskiej, ale i przestrzeń dawnej kuchni, w której z kolei koncert między innymi Harry'ego Górskiego-Browne'a, ale też i zespołu Apartment House, w którym na przykład kompozytor Rafał Zapała zaprosi nie tylko muzyków, ale też i publiczność do wspólnej medytacji, żeby podkreślić

A jeżeli tak, no to jeżeli skupiamy się na tym, gdzie jesteśmy i w jakim momencie, to także jako społeczeństwo czy cywilizacja.

Skłaniać do refleksji, oswajać te lęki, nazywać je i po prostu z nimi sobie jakoś wspólnie radzić.

No a wspólnota jest tym, co nam po prostu na co dzień pomaga funkcjonować, więc i ten aspekt jest w jednym wydarzeniu silnie podkreślony, mianowicie w koncercie życzeń Marina Formentiego.

No to jest, wydawać by się mogło, z mojej perspektywy szalone absolutnie.

Publiczność krakowska zareaguje na ten format, w którym to oni będą proponować kolejne utwory, może też własne ich wykonanie, albo współwykonanie na cztery ręce z Marino.

Ale ta muzyka w tym wszystkim jest tylko pretekstem do tego, żeby się zebrać, żeby spotkać się w jednym miejscu, porozmawiać, pobyć ze sobą, z ludźmi jakoś sobie bliskimi, których wcześniej nie znaliśmy, których łączy pewna wrażliwość, czy światopogląd, czy po prostu

Nie wszystko zawsze jest precyzyjnie dookreślone, ale Pan w naszej rozmowie parokrotnie podkreślił słowo wspólnota, bo ono zaczyna nabierać coraz większego znaczenia?

Na tej cienkiej granicy, w której te obie jakości potrafią się ze sobą spotkać.

I o tę przestrzeń dialogu, o tę przestrzeń wzajemnego zrozumienia, szacunku na tym festiwalu chodzi i o odbudowywanie wspólnoty właśnie.

I nawet jeżeli możemy to zrobić na chwilę, na moment, to myślę, że warto próbować w świetle tego, jak dzisiaj łatwo nas dzielić, jak łatwo nas różnić, jak łatwo zamykać nas w swoich bańkach, to każda próba odbudowywania tej wspólnoty jest na wagę złota.