Mentionsy
Dziecięce oblicza w kubistycznym świetle. Jakub Kukla i malarstwo Tadeusza Makowskiego
"Kapela dziecięca", "Karnawał dzieci z chorągiewką" oraz "Dzieci z turoniem" – to chyba najbardziej znane obrazy Tadeusza Makowskiego. Malarz, rysownik i grafik, jeden z czołowych reprezentantów sztuki polskiej XX wieku. Zainspirowany folklorem, zwykle uwieczniał mieszkańców wsi i otaczającą przyrodę, często podejmował też temat karnawału i teatru. Zasłynął jednak przede wszystkim jako portrecista dzieci.
Szukaj w treści odcinka
Zaglądamy dziś do opracowanego przez panią albumu, który poświęcony jest twórczości Tadeusza Makowskiego, malarza, rysownika i grafika jednego z czołowych przedstawicieli polskiej sztuki pierwszej połowy
Makowski na wiele lat związał się z Paryżem, z tamtejszym środowiskiem artystycznym, ale przecież studiował w Krakowie.
Jak bardzo Kraków, krakowskie środowisko wpłynęły na Tadeusza Makowskiego?
I to na pewno w jakiś sposób pozytywnie wpłynęło na sposób patrzenia na świat przez Tadeusza Makowskiego.
I niesłychanie interesująca sprawa, jaką było wejście Makowskiego do środowiska awangardy, można powiedzieć, że światowej.
Wspomniała Pani o wpływie jaki miał na młodego Tadeusza Makowskiego Jan Stanisławski, a Józef Mehoffer?
Tak, to byli peleryniarze i jest takie piękne zdjęcie archiwalne przedstawiające właśnie tych pelerynarzy, wśród których jest także Makowski, którzy zostali sfotografowani w głębokim śniegu ze sztalugami, bo właśnie mają wyjść tenże plener zimowy, żeby malować.
Wspomniała pani, że w 1908 roku Makowski wyjeżdża.
Wydaje mi się, że on tylko na moment się zatrzymał, bo jednak Monachium emanowało zupełnie innym stylem niż na przykład to, czego się nauczył Makowski w krakowskiej akademii.
Także Makowski, który szedł do przodu, że tak powiem, w sztuce.
Jakub Kukla, Tadeusz Makowski.
Jakie relacje łączyły Makowskiego z polskim środowiskiem artystycznym?
I przyjaźnił się z jego córką Marią, która zresztą była bardzo pomocna dla Makowskiego.
Guillaume Apollinaire, który jak wiemy był pisarzem o polskich korzeniach, był dobrym znajomym Makowskiego, bo Guillaume Apollinaire był pewnego rodzaju teoretykiem kubistów, a z tymiże kubistami, jak już wspomniałam, przyjaźnił się
I Makowski bardzo często tam wpadał do tej kawiarni i na przykład z jego wspomnień
Czy następuje jakiś wyraźny moment przełomu, czy nadchodzi taka chwila, kiedy Makowski wie albo ma przeczucie, że znalazł to, czego szukał?
I w tym momencie zaczyna Makowski zmieniać swoją formę.
Wtargnęła w kompozycję Makowskiego poprzez różnego typu instrumenty muzyczne.
Tymczasem okazuje się, że poszukiwania artystyczne Tadeusza Makowskiego były niezwykle intrygujące.
Poszczegóły odsyłamy Państwa do albumu zatytułowanego po prostu Tadeusz Makowski, a ten album
Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Ostatnie odcinki
-
"Trzy zagadki dla Organizacji". Nowa powieść Ed...
28.07.2026 06:30
-
Powrót książki "Kapuściński non-fiction" Artura...
27.07.2026 14:30
-
Wystawa "Edward Dwurnik. Duma i wstyd" w Muzeum...
27.07.2026 07:07
-
Rekonstrukcja Studia Eksperymentalnego PR. List...
24.07.2026 14:30
-
Paul Klee. Myślenie o sztuce, które zmieniło XX...
24.07.2026 06:59
-
Ole Morten Vågan w Studiu Jazzowym Polskiego Radia
23.07.2026 15:10
-
Śląska sztuka średniowieczna wraca do Pawilonu ...
23.07.2026 14:30
-
Carnaval Sztukmistrzów wkrótce znów zagości na ...
23.07.2026 07:30
-
Jarosław Iwaszkiewicz odkrywany na nowo w książ...
22.07.2026 14:30
-
Grażyna Torbicka przewodnikiem po Dwóch Brzegach
22.07.2026 06:30