Mentionsy

Goście Dwójki
Goście Dwójki
02.07.2025 16:30

Dziecięce oblicza w kubistycznym świetle. Jakub Kukla i malarstwo Tadeusza Makowskiego

"Kapela dziecięca", "Karnawał dzieci z chorągiewką" oraz "Dzieci z turoniem" – to chyba najbardziej znane obrazy Tadeusza Makowskiego. Malarz, rysownik i grafik, jeden z czołowych reprezentantów sztuki polskiej XX wieku. Zainspirowany folklorem, zwykle uwieczniał mieszkańców wsi i otaczającą przyrodę, często podejmował też temat karnawału i teatru. Zasłynął jednak przede wszystkim jako portrecista dzieci.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 20 wyników dla "Makowski"

Zaglądamy dziś do opracowanego przez panią albumu, który poświęcony jest twórczości Tadeusza Makowskiego, malarza, rysownika i grafika jednego z czołowych przedstawicieli polskiej sztuki pierwszej połowy

Makowski na wiele lat związał się z Paryżem, z tamtejszym środowiskiem artystycznym, ale przecież studiował w Krakowie.

Jak bardzo Kraków, krakowskie środowisko wpłynęły na Tadeusza Makowskiego?

I to na pewno w jakiś sposób pozytywnie wpłynęło na sposób patrzenia na świat przez Tadeusza Makowskiego.

I niesłychanie interesująca sprawa, jaką było wejście Makowskiego do środowiska awangardy, można powiedzieć, że światowej.

Wspomniała Pani o wpływie jaki miał na młodego Tadeusza Makowskiego Jan Stanisławski, a Józef Mehoffer?

Tak, to byli peleryniarze i jest takie piękne zdjęcie archiwalne przedstawiające właśnie tych pelerynarzy, wśród których jest także Makowski, którzy zostali sfotografowani w głębokim śniegu ze sztalugami, bo właśnie mają wyjść tenże plener zimowy, żeby malować.

Wspomniała pani, że w 1908 roku Makowski wyjeżdża.

Wydaje mi się, że on tylko na moment się zatrzymał, bo jednak Monachium emanowało zupełnie innym stylem niż na przykład to, czego się nauczył Makowski w krakowskiej akademii.

Także Makowski, który szedł do przodu, że tak powiem, w sztuce.

Jakub Kukla, Tadeusz Makowski.

Jakie relacje łączyły Makowskiego z polskim środowiskiem artystycznym?

I przyjaźnił się z jego córką Marią, która zresztą była bardzo pomocna dla Makowskiego.

Guillaume Apollinaire, który jak wiemy był pisarzem o polskich korzeniach, był dobrym znajomym Makowskiego, bo Guillaume Apollinaire był pewnego rodzaju teoretykiem kubistów, a z tymiże kubistami, jak już wspomniałam, przyjaźnił się

I Makowski bardzo często tam wpadał do tej kawiarni i na przykład z jego wspomnień

Czy następuje jakiś wyraźny moment przełomu, czy nadchodzi taka chwila, kiedy Makowski wie albo ma przeczucie, że znalazł to, czego szukał?

I w tym momencie zaczyna Makowski zmieniać swoją formę.

Wtargnęła w kompozycję Makowskiego poprzez różnego typu instrumenty muzyczne.

Tymczasem okazuje się, że poszukiwania artystyczne Tadeusza Makowskiego były niezwykle intrygujące.

Poszczegóły odsyłamy Państwa do albumu zatytułowanego po prostu Tadeusz Makowski, a ten album