Mentionsy

Goście Dwójki
Goście Dwójki
12.06.2026 14:30

"Dziady II" w Polskim Teatrze Tańca w Poznaniu

Polski Teatr Tańca w Poznaniu zaprasza na spektakl "Dziady II" w reżyserii i choreografii Moniki Błaszczak. Opisany przez Mickiewicza rytuał staje się przestrzenią spotkania z żywymi i nie/umarłymi, a także okazją do odnowienia relacyjności w bezpiecznych warunkach scenicznego spotkania. Więcej na temat spektaklu opowiedziały: Monika Błaszczak - choreografka i reżyserka oraz dramaturżka Teresa Fasan.

Rozdziały (10)

1. Wprowadzenie i wybór tematu

Goście opowiadają o wyborze tematu Dziady II i ich zainteresowaniu duchami.

2. Interpretacja duchów i przeszłości

Monika Błaszczak wyjaśnia, jak duchy i przeszłość są przekładane w tanecie.

3. Rytuał i jego interpretacja

Rozmowa o rytualności spektaklu i jej interpretacji przez artystów.

4. Wspólnota i jej rola

Teresa Fasan i Monika Błaszczak omawiają rolę wspólnoty w spektaklu i jej związek z Mickiewiczem.

5. Postacie i ich interpretacja

Rozmowa o postaciach w Dziadach II i ich interpretacji przez autorki.

6. Kwestionowanie autora i społeczeństwa

Kwestionowanie autora i społeczeństwa w kontekście Dziadów II.

7. Przestrzeń teatralna i jej znaczenie

Opis przestrzeni teatralnej i jej symboliki w spektaklu.

8. Obcy w nas

Rozmowa o obcości w kontekście Dziadów II i jego znaczeniu.

9. Muzyka i jej rolę

Opis muzyki do spektaklu i jej rolę w tworzeniu atmosfery.

10. Premiera i podsumowanie

Informacje o premierze spektaklu i podziękowania dla gości.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 7 wyników dla "Mickiewicz"

Może zacznijmy od tego, dlaczego z niezliczonej liczby tekstów, którymi można się inspirować, wybrały panie właśnie dziady Adama Mickiewicza.

No i myślę, że też sama lektura Mickiewicza daje odczuć, że te duchy są, czy dusze są obecne i nawiedzają nas w teraźniejszości.

Czyli po tropie Mickiewicza, ale jednak troszkę z własnym podejściem do tego, z własnym czytaniem, prawda?

Są momenty, w których Mickiewicz nas prowadzi i my lojalnie za nim podążamy, a są momenty, kiedy stajemy i mówimy hola, hola, Adam.

No i też właśnie w związku z tym, że pytanie, które Mickiewicz zadaje też jest związane z tym, czy są grzechy, których nie da się odpuścić, czy są przewiny społeczne, jakieś praktykowanie niesprawiedliwości.

I sam Adam Mickiewicz też był takim trochę obcym wśród nieobcych i może właśnie on jako ten autor jest dla nas takim, że jesteśmy zainteresowane tym, żeby kwestionować nasze przywiązanie do idei, że Adam Mickiewicz to jest najbardziej polski ze wszystkich Polaków.

No ale też jest oczywiście związane z tożsamościami mnogimi, prawda, że ten romantyzm taki różnorodny miał w sobie też tożsamości właśnie, no właśnie Mickiewicza, wielkiego Polaka, Litwina, kogoś kto funkcjonował na przecięciu różnych światów i że to jest ważne, żeby o tym pamiętać.