Mentionsy
"Dziady II" w Polskim Teatrze Tańca w Poznaniu
Polski Teatr Tańca w Poznaniu zaprasza na spektakl "Dziady II" w reżyserii i choreografii Moniki Błaszczak. Opisany przez Mickiewicza rytuał staje się przestrzenią spotkania z żywymi i nie/umarłymi, a także okazją do odnowienia relacyjności w bezpiecznych warunkach scenicznego spotkania. Więcej na temat spektaklu opowiedziały: Monika Błaszczak - choreografka i reżyserka oraz dramaturżka Teresa Fasan.
Rozdziały (10)
Goście opowiadają o wyborze tematu Dziady II i ich zainteresowaniu duchami.
Monika Błaszczak wyjaśnia, jak duchy i przeszłość są przekładane w tanecie.
Rozmowa o rytualności spektaklu i jej interpretacji przez artystów.
Teresa Fasan i Monika Błaszczak omawiają rolę wspólnoty w spektaklu i jej związek z Mickiewiczem.
Rozmowa o postaciach w Dziadach II i ich interpretacji przez autorki.
Kwestionowanie autora i społeczeństwa w kontekście Dziadów II.
Opis przestrzeni teatralnej i jej symboliki w spektaklu.
Rozmowa o obcości w kontekście Dziadów II i jego znaczeniu.
Opis muzyki do spektaklu i jej rolę w tworzeniu atmosfery.
Informacje o premierze spektaklu i podziękowania dla gości.
Szukaj w treści odcinka
Może zacznijmy od tego, dlaczego z niezliczonej liczby tekstów, którymi można się inspirować, wybrały panie właśnie dziady Adama Mickiewicza.
No i myślę, że też sama lektura Mickiewicza daje odczuć, że te duchy są, czy dusze są obecne i nawiedzają nas w teraźniejszości.
Czyli po tropie Mickiewicza, ale jednak troszkę z własnym podejściem do tego, z własnym czytaniem, prawda?
Są momenty, w których Mickiewicz nas prowadzi i my lojalnie za nim podążamy, a są momenty, kiedy stajemy i mówimy hola, hola, Adam.
No i też właśnie w związku z tym, że pytanie, które Mickiewicz zadaje też jest związane z tym, czy są grzechy, których nie da się odpuścić, czy są przewiny społeczne, jakieś praktykowanie niesprawiedliwości.
I sam Adam Mickiewicz też był takim trochę obcym wśród nieobcych i może właśnie on jako ten autor jest dla nas takim, że jesteśmy zainteresowane tym, żeby kwestionować nasze przywiązanie do idei, że Adam Mickiewicz to jest najbardziej polski ze wszystkich Polaków.
No ale też jest oczywiście związane z tożsamościami mnogimi, prawda, że ten romantyzm taki różnorodny miał w sobie też tożsamości właśnie, no właśnie Mickiewicza, wielkiego Polaka, Litwina, kogoś kto funkcjonował na przecięciu różnych światów i że to jest ważne, żeby o tym pamiętać.
Ostatnie odcinki
-
Zbliża się święto jazzu. Warsaw Summer Jazz Day...
26.06.2026 07:29
-
"Palec w sercu". 24. Przegląd Sztuki Survival w...
25.06.2026 14:30
-
Niestrudzony rewindykator czy hochsztapler? Kar...
25.06.2026 07:06
-
Angelika Kuźniak o swojej książce "Skłodowska-C...
24.06.2026 14:30
-
"Pies Wybawiciel". Jacek Pomorski i anatomia mę...
24.06.2026 06:30
-
Wystawa poświęcona Jerzemu Giedroyciowi w Muzeu...
23.06.2026 14:30
-
"Era niepokoju" w Teatrze Wielkim - Operze Naro...
22.06.2026 14:30
-
Dwanaście snów na fortepian. Nowy album Aleksan...
22.06.2026 07:17
-
Obsesje. Aż Tak Festiwal 2026
19.06.2026 14:30
-
Jazz na smyczkach w centrum Krakowa. Trwa Seife...
19.06.2026 06:30