Mentionsy

Bohaterką dzisiejszego odcinka jest Carrie Mae Weems, ikona amerykańskiej sztuki.

Będąc przez ponad 30 lat w awangardzie amerykańskiej ekspresji, Carrie Mae Weems rozwijała swój język artystyczny w fotografii, filmie, wideo i sztuce, która konfrontuje się z trudnymi prawdami o władzy i uprzedzeniach, jednocześnie celebrując niezłomność ludzkiego ducha.

Carrie Mae Weems była też pierwszą artystką, czarną artystką, która doczekała się retrospektywy prac w Nowojorskim Muzeum Guggenheima.

Klaudia, powiedz, kim dla Ciebie jest Carrie Mae Weems?

Dla mnie Carrie Mae Weems przede wszystkim jest artystką niezwykle inspirującą, która zajmuje się trudnymi tematami.

Ale prace Carrie Mae Weems są pełne nadziei, nie przedstawiają męczennictwa.

Co ciekawe, Carrie Mae Weems była też częścią bardzo ważnej wystawy grupowej, jednej z moich ulubionych wystaw współczesnych z 1994 roku,

Więc dla mnie Carrie Mae Weems jest jedną z głównych osób, artystek, które zajmują się sztuką polityczną.

Powiedz mi, z twojej perspektywy, które z wydarzeń w życiu Carrie Mae Weems, w tym skąd pochodzi, z jakiej jest rodziny, które są takie kluczowe, żeby zrozumieć to, jaką jest artystką?

Rzeczy i wydarzenia, które są istotne dla tych artystów, to naprawdę pozwala nam poznać lepiej Carrie Mae Weems jako artystkę.

Ojciec Carrie Mae Weems prowadził mały biznes i był również muzykiem.

I to jest czas, który bardzo ukształtował Carrie Mae Weems jako osobę, jako artystkę.

No właśnie, powiedziałaś, że była tam tylko jedna kobieta, ale to wystarczyło Carrie Mae Weems, żeby się zainspirować, bo powiedziała, że kiedy zobaczyła, że w Camon Gay Workshop jest kobieta, stwierdziła, ok, czyli to jest możliwe i mi też może się to udać.

Lata 80. to głównie taka praca uniwersytecka dla Carrie Mae Weems.

Carrie Mae Weems pomaga nam spojrzeć na stół kuchenny jako centrum życia rodzinnego.

Carrie Mae Weems lubi o tym myśleć.

To jest taki bardzo charakterystyczny sposób działania Carrie Mae Weems, sposób opowiadania historii, że są zdjęcia i jest też tekst.

Ciekawe jest też to, co Carrie Mae Weems powiedziała o tej pracy, że ona pokazuje to, że biały jest przezroczysty.

Przy czym Carrie Mae Weems mówi, nie, to jest praca o rodzinie, to jest praca o związkach, to jest praca o przyjaźni, ale przez to, że jest jakimś wyzwaniem dla naszej percepcji, jest też to praca o rasie, ponieważ uświadamia nam to.

Nawiązanie do piosenki Billie Holiday pojawia się w drugiej chyba najbardziej znanej pracy Carrie Mae Weems obok Kitchen Table Series, czyli w eseju wizualnym From Here I Saw What Happened and I Cried.

Carrie Mae Weems postanowiła użyć starych zdjęć z archiwów i dodaje do nich własne komentarze w postaci tekstów, które obalają stereotypy i rasistowskie przedstawienie czarnych ciał w kulturze wizualnej.

Co ciekawe, Harvard chciał pozwać Carrie Mae Weems za użycie tych fotografii z ich kolekcji ze stworzenia tego cyklu.

I Carrie Mae Weems na początku była trochę przerażona i się zastanawiała, co z tym zrobić.

Tak, tu możemy przywołać jeszcze kilka tekstów, bo ten tekst jest rzeczywiście bardzo istotny i dlatego też nie mówimy o Carrie Mae Weems tylko jako o fotografce, ale jako o artystce konceptualnej.

I pisze Carrie Mae Weems w swoim tekście, stałeś się naukową kategorią, negroidalnym typem, antropologiczną dysputą.

W 2021 roku Carrie Mae Weems zrobiła cykl, który nazwała Painting the Town.

Po zabiciu Georgia Floyda w 2020 roku Carrie Mae Weems pojechała do swojego rodzinnego Portland w stanie Oregon i zauważyła, jak zabite deskami sklepy były pomalowane na czarno.

Co ciekawe zresztą Carrie Mae Weems zwróciła też uwagę, że abstrakcyjny ekspresjonizm był współtworzony przez Normana Lewisa, malarza, który też został wymazany z historii tego nurtu.

Jak zawsze u Carrie Mae Weems są to bardzo złożone i ciekawe narracje.

I tutaj Carrie Mae Weems, też w 2021 roku, czyli właśnie w tym czasie, w tych wielkich rozruchów po zabójstwie Georgia Floyda, ale też Brenony Taylor, stworzyła taką dioramę, która jest odtworzeniem takiej sceny pamięci dla tych osób.

Jakbyś mogła opowiedzieć nam coś więcej o tym projekcie, bo jest to też projekt niezwykły i bardzo w duchu sztuki Carrie Mae Weems.

I też na stronie internetowej Carrie Mae Weems pojawia się na osi czasu jej życia kilka nazwisk osób, które

I znowu powraca do tego, o czym mówi Carrie Mae Weems, czyli traktowanie czarnych ludzi jako obiekt, nie jako osobę.

I podobnie do tego projektu, o którym wspomniałaś, Carrie Mae Weems, mieliśmy na wystawie taki kiosk z kartkami urodzinowymi, kwiatami, balonami, świeczkami, które można było zostawić w tej przestrzeni wystawienniczej, przy budkach telefonicznych albo w salonie takim rodzinnym,

Niezwykły projekt, bo rzeczywiście z niego bardziej niż gniew widać tą nadzieję na zmianę i wydaje mi się, że to jest bardzo w duchu samej Carrie Mae Weems.

Natomiast Carrie Mae Weems na te zjawiska zwracała uwagę już od wielu, wielu lat, tylko te prace wcześniej nie były zauważane.

Carrie Mae Weems zaczęła fotografować siebie w czarnej sukni przed bramami, budynkami, zabytkami i dopiero pod koniec tego fotografowania się znalazła się przed muzeum i sfotografowała się przed muzeum.

W tym cyklu Museum Series Carrie Mae Weems kwestionuje autorytet tych instytucji, instytucji muzeum i pomaga muzeom zrozumieć, w jaki sposób mogłyby stać się istotne w dzisiejszym świecie.

Carrie Mae Weems bardzo często mówi też o tym, że nie wystarczy zmienić prac wewnątrz instytucji, które są pokazywane.

W New York Timesie pisali, że świat dopiero dorósł do Carrie Mae Weems właśnie w tym 2020 roku i rzeczywiście to widać, że lawinowo zaczęły spadać na nią te nagrody, te honory, te wystawy.

Carrie Mae Weems jest bardzo ciekawą artystką pod tym względem, bo ona zawsze mówi o tym, że ona nie jest wielką artystką.

Trudno znaleźć młodych czarnych artystów, którzy nie powoływali się na Carrie Mae Weems jako swój wzór.

Czelakie społeczności i często, tak jak Carrie Mae Weems, są związane z danym problemem społecznym osobiście.

Tak mówi Carrie Mae Weems i tego się trzymajmy.

Gościnią mojej audycji była Claudia Offona-Drabber, a rozmawiałyśmy o Carrie Mae Weems.

Gorąco Państwa zachęcam, żeby zajrzeć na stronę CarrieMaeWeems.net.