Mentionsy

W naszym studiu pani Julia Cholewińska, zastępczyni do spraw programowych dyrektora Teatru Dramatycznego w Warszawie i współkuratorka Warszawskich Spotkań Teatralnych.

Warszawskie Spotkania Teatralne są coraz bardziej festiwalem międzynarodowym.

Nie obchodzimy, ale będziemy mieli okazję uczestniczyć w 46. edycji warszawskich spotkań teatralnych.

I bywały lata, kiedy warszawskie spotkania teatralne nie były tylko imprezą polską, prezentującą tylko polski teatr, ale były też takie lata, kiedy prezentowane były spektakle najznajemniczych reżyserów i reżyserek polskich.

I stąd chyba się to wyłoniło, żeby stworzyć z Warszawy, z Teatru Dramatycznego, z warszawskich spotkań teatralnych takie miejsce centralne, miejsce, w którym możemy zobaczyć teatr z całej Europy.

Czy to płynie z obserwacji, że na tym się skupia współczesny teatr, czy to jest taka idea, czy taki porządek, według którego po prostu postanowili państwo dobrać spektakl?

Zawsze wybieramy, czy to wcześniej prowadząc festiwal prapremier w Bydgoszczy, czy teraz będąc kuratorami warszawskich spotkań teatralnych.

Zawsze to wynikało bardziej z obserwacji świata i tego, co się dzieje w teatrze, niż tego, że wymyślamy sobie na kanapie jakieś, siedząc na kanapie jakieś hasło i pod to hasło dobieramy spektakle.

Chociażby w Wenezueli czy w Iranie te obszary konfliktu, niepewności są coraz niestety szersze, ale też na naszym rodzimym poletku ta niepewność i te lęki, ten czas przełomu jest coraz bardziej widoczny i to bardzo jest wyraźne też w teatrze polskim i europejskim.

Faktycznie spektakl, który otwiera chociażby warszawskie spotkania teatralne, No Yogurt for the Dead, Tiago Rodriguez'a, dyrektora artystycznego festiwalu w Awinionie.

Na scenie Teatru Studio, ponieważ w tym roku pokazujemy nasze spektakle na kilku scenach.

Na scenie dużej Teatru Dramatycznego przede wszystkim, na dużej scenie Teatru Studio, który jest partnerem tegorocznej edycji, na małej scenie Teatru Dramatycznego i w sali mikołajskiej.

Na niego bilety, bo to nie tylko Isabelle Hipper, ale też Romao Castellucci, wielka gwiazda reżyserska z kolei Europejskiego Teatru.

Tak, to oczywiście jest gdzieś taka prywatna historia, ale jednak zderzona z klasyką, z klasyką dramatu, z klasyką teatru, bo Berenice to klasyczny utwór literatury, dramaturgii francuskiej.

Romeo Castellucci wybierze 12 performerów, którzy wraz z Isabelle i Per wystąpią na scenie Teatru Dramatycznego.

Wszystkie informacje dostępne są na stronie warszawskich spotkań teatralnych.

Taką półpolską, półzagraniczną propozycją jest włączona do programu premiera Teatru Dramatycznego Anioł Zagłady w reżyserii Daty Tawadzego.

I te protesty miały roboczą nazwę, że to rewolucja teatralna, bo one faktycznie zaczęły się od ludzi teatru.

I bardzo ludzie teatru gruzińskiego dotkliwie te protesty przeszli, byli represjonowani, wciąż są niestety.

To taka bardzo znana w ogóle teatralna rodzina.

Data jest dyrektorem artystycznym też takiego najodważniejszego politycznego teatru Royal District Theatre.

W tym roku zaprosiliśmy go do pracy w Teatrze Dramatycznym na dużej scenie z naszym wspaniałym zespołem aktorskim, gdzie wspólnie przygotowują, bo przecież prace nad tą premierą wciąż trwają, spektakl na podstawie, inaczej, na podstawie tekstu Daty Tawadze.

I to jest spektakl, który będzie normalnie w repertuarze Teatru Dramatycznego.

Tak, 12 czerwca premiera na dużej scenie w Teatrze Dramatycznym.

Spektakl Maji Kleczewskiej, nagrodzony na Festiwalu Boska Komedia z Teatru Śląskiego.

Znowu Teatr Śląski, bo dwa spektakle z Teatru Śląskiego.

Pokój z Teatru Juliusza Słowackiego w Krakowie to taki gdzieś bardzo dobry przykład tego, czym może być przełom albo podział, bo spektakl Roberta Talarczyka, znowu dyrektora Teatru Śląskiego, który zdecydował się zrobić ten spektakl w Krakowie,

Też tekstu, który wędrował po różnych teatrach i wędruje ciągle, służące do wszystkiego, reżyser Jagaty Puszcz, to z kolei taka opowieść o kobietach, o wykluczeniu, o tej profesji, tym zawodzie, często kobiecym, który nie miał swojej reprezentacji, który był pomijany, więc myślę, że to też bardzo ciekawy przełom.

który możemy zobaczyć i przełomem jest chociażby to, że taki temat wszedł do dyskursu literackiego i teatralnego.

Spektakl z teatru Stefana Jaracza w Olsztynie.

Cieszę się, że kolejny już raz Teatr z Wałbrzycha przyjeżdża do Warszawy, bo komunikacja PKP wciąż tutaj zajmuje wiele czasu.

No i Thomas Bernhardt, który jak wiadomo miał swoje świetne realizacje na scenach teatru dramatycznego.

Narodowy Stary Teatr z Krakowa.

Marina Otero, argentyńska artystka, którą mogli Państwo oglądać wcześniej w Nowym Teatrze w Warszawie.

To wszystko Państwo znajdą na stronie warszawskich spotkań teatralnych.

Zorganizowanie tak dużego festiwalu teatralnego to nie jest rzecz prosta.

Ja w tym miejscu chciałabym podziękować wszystkim pracownikom i pracowniczkom Teatru Dramatycznego, którzy są zaangażowani w ten ogromny festiwal, który będzie miał miejsce między 11 a 24 czerwca.

Tą obietnicą kończymy rozmowę w programie Wybieram Dwójkę z Julią Cholewińską, zastępczynią dyrektora Teatru Dramatycznego w Warszawie i współkuratorką Warszawskich Spotkań Teatralnych.