Mentionsy

Ten konflikt już rozgrywał się w pierwszej kadencji Donalda Trumpa, tylko wtedy Amerykanie nie zdecydowali się na interwencję.

Trump wraca do tego tematu teraz w drugiej kadencji.

W tym samym czasie Trump zaczął się przyznawać do tego, że na terenie Wenezueli operuje CIA i że zaatakowana została jedna z takich niewielkich przystań, gdzie miały kotwiczyć motorówki przemytników.

Dzisiaj okazuje się, że Donald Trump skłonny był uderzyć na Wenezuelę już 25 grudnia, jednakże rozmyślił się, ponieważ pilniejszym okazało się bombardowanie celów w Nigerii, dokładnie pewnych tam grup dżihadystycznych.

Amerykanie na rozkaz Trumpa zbombardowali samochód, którym poruszał się w Iraku generał Qasem Soleimani, dowódca sił Quds.

To ewidentny sukces, trzeba to przyznać, amerykańskich sił i sukces samego Trumpa, no bo w jakiś sposób, tak, oczywiście on tutaj ryzykując dość dużo, bo gdyby operacja się nie udała, gdyby była krwawa, gdyby te oddziały poniosły klęskę,

Całe odium tutaj porażki na pewno by obciążyło barki Trumpa.

Ja myślę, że pierwszą sprawą, na którą powinniśmy spojrzeć jest fakt, że Amerykanom i Donaldowi Trumpowi potrzebna była demonstracja siły.

Cechy osobowościowe Donalda Trumpa i niska kompetencja jego bezpośrednich współpracowników doprowadziły do bardzo mocnego osłabienia amerykańskiego wizerunku.

Zresztą kilka godzin po tych wszystkich wydarzeniach Donald Trump wystąpił na konferencji Mar-a-Lago w swojej siedzibie, w swojej wili, kompleksie na Florydzie.

Nawet powiem państwu, byłem zaskoczony, bo Marco Rubio bezpośrednio do tego nawiązał i tak samo Donald Trump.

Kolumbia na przykład, która też jest oskarżana o handel narkotykami, no tam mamy prezydenta, który jest przeciwny Trumpowi.

Trump już wielokrotnie straszył go różnymi tam przykrymi konsekwencjami, więc tutaj mamy troszkę podobną sytuację, w sensie tak, że chodzi o to, żeby doszło do zmiany reżimu.

Trump konkluduje, w ten sposób, to jest taka moja parafraza, że chcąc czy nie chcąc, my tam musimy zainterweniować i musimy zrobić porządek.

Oczywiście, że gdzieś tutaj jeszcze jest z tyłu głowy Grenlandia, o której Trump wspominał.

Polityki, która przypomina ten XIX wiek, doktrynę Monroe, zresztą do której Trump znowu się odwołał, nazywając ją doktryną Donrow od Donalda.

Trump wystąpił mówiąc, że Wenezuela ma bardzo bogate złoża kryjące się pod ziemią, my te złoża teraz będziemy eksploatować, to będą robić nasze korporacje.

Musiał uciekać później z kraju, bo oczywiście Maduro miał swoje wyniki, ale Trump o nich nie wspomina.

No i wypina się, mówiąc delikatnie, na Trumpa.

Co jest o tyle ciekawe, bo Trump powiedział coś takiego, że było szykowane drugie uderzenie na Wenezuelę i jeszcze większe lotnicze, które miało dokonać jeszcze większych zniszczeń, ale ono okazało się niepotrzebne.

Ale jeśli ona będzie się miała przeciągnąć, no to może dojść do antyamerykańskiej konsolidacji właśnie w tej zachodniej półkuli i Trump zamiast szybkiego sukcesu będzie miał powolny problem, który będzie się jeszcze ciągnął długie tygodnie i miesiące.

Coraz szerzej rozlewające się po kraju, a Trump nawet zapowiedział, że jeśli włos z głowy spadnie tym protestującym, że jeśli siły porządkowe zaczną strzelać, no to on stanie w ich obronie.