Mentionsy

Tutaj kluczem do naszego spotkania jest nazwisko, z którym bym Cię nigdy nie łączyła, a mianowicie Karl Lagerfeld i Rafał Milach.

No tak, faktycznie nigdy jakoś specjalnie, z własnej woli prawdopodobnie nie poświęciłbym uwagi Lagerfeldowi.

Natomiast wynika to ze współpracy mojej agencji Magnum Photos i studia i biblioteki Karla Lagerfelda w Paryżu, takiej przestrzeni, która nazywa się L7.

A ponieważ zaliczam się do tego grona, to miałem przyjemność właśnie bycia pierwszą taką osobą, która odwiedziła jakby w tym kontekście bibliotekę i studio Lagerfelda.

Proszę Państwa, w Paryżu, bo nie wiem czy to powiedzieliśmy, ale wydaje mi się, że to nazwisko Karla Lagerfelda też w stronę Paryża Państwa skierowało.

Rozciągnęła się jeszcze na kilka miesięcy, także sam pobyt w tym studio i bibliotece Lagerfelda w Paryżu trwał stosunkowo krótko, ale to był bardzo intensywny czas, bo właśnie przez te trzy dni po kilkanaście godzin dziennie przeglądaliśmy razem z dwoma jeszcze osobami, które pomagały mi.

Rewers jest kontrgestem wobec właśnie tego miejsca, wobec ilości, ilości właśnie publikacji, z którą musiałem się zderzyć, ale też jest odwróceniem pewnego kontekstu Karla Lagerfelda, od którego się odbijałem i pod którym, znaczy chodzi o ten kontekst, jakby wartowałem publikację.

Ponieważ oprócz tego, że Lagerfeld był kreatorem mody, wiele lat współpracował z domem mody Coco Chanel, ale też stworzył swój brand.

Różne publikacje w bibliotece Lagerfelda pod kątem właśnie reprezentacji kobiecego, głównie kobiecego ciała na potrzeby przemysłu modowanego, ale też właśnie tego w jaki sposób właśnie wizerunek tego kobiecego, ale też nie tylko kobiecego ciała funkcjonował na przestrzeni lat w polu sztuki.

To ciało kobiece, sfotografowane w książkach, które wybrał Lagerfeld do swojej biblioteki, do tej swojej przestrzeni,

Tutaj się znajduje, czyli to jest właśnie fotografia tego zbioru, mojego wybranego zbioru, sfotografanego na takim pociętym różowym tle, które też zostało pożyczone z magazynu lagerfeld.org, z którego korzystał sam Lagerfeld, fotografując różne rzeczy w tym swoim studio.

Po to, żeby złamać pewien rodzaj spojrzenia, którego Lagerfeld stał się udziałem, czyli jego obsesja na punkcie tego,

To jest ten właśnie kanon, który Lagerfeld bardzo mocno promował.