Mentionsy

Przez chwilę mierzyła Galahara wzrokiem, po czym uśmiechnęła się lekko i rzuciła swobodnym tonem.

Julia, bo pod takim pseudonimem jest znana w dokumentacji doktora Richarda Galahara, była niezwykle intrygującą postacią.

I właśnie wtedy księża zwrócili się do doktora Richarda Galahara, uznanego psychiatry, który miał ocenić stan Julii z perspektywy naukowej.

Podczas pierwszego spotkania z nią, Galahar natrafił na szereg informacji, które wykraczały poza granice zwykłego doświadczenia.

Na przykład zaczęła mówić o doświadczeniach doktora Galahara, o jego rodzinie, przeszłości, o sprawach, które nigdy nie były omawiane publicznie, ani w obecności Julii.

Galahar był w pełni pochłonięty rozmową telefoniczną z egzorcystą, który już od kilku dni badał przypadek Julii.

Galahar, jako doświadczony psychiatra, próbował znaleźć racjonalne wyjaśnienie.

Zanim Galahar zdążył zareagować, wraz z księdzem usłyszał wyraźnie kobiecy głos, zimny, który brzmiał tak, jakby płynął wprost z cienia.

W tamtej chwili dr Galahar po raz pierwszy poczuł, że nie było już powrotu.

a jedynymi dźwiękami były spokojne oddechy śpiącego Galahara i jego żony.

Galahar gwałtownie otworzył oczy, czując jak adrenalina uderza mu do serca.

Walczyły do tego stopnia, że drapały się, czepiały się siebie, rzucając się na siebie jak bokserzy, wspominał później Galahar.

Następnego ranka, ledwo przebudzony i zmęczony po nieprzespanej nocy, Galahar usłyszał pukanie do drzwi.

W pierwszej chwili Galahar nie mógł oderwać od niej wzroku.

Galahar choć przyzwyczajony do niespotykanych zachowań pacjentów, nie mógł pozbyć się uczucia, że ta kobieta jest inna.

A jednak Galahar poczuł, jak zimny dreszcz przeszywa mu plecy.

Początkowo Galahar sądził, że to złudzenie optyczne, że jego zmęczony umysł płata mu figlę.

Dla doktora Galahara to dawno przestała być sprawa psychiatryczna.

Julia siedziała w środku otoczona przez kilku duchownych i lekarzy, w tym Galahara, który miał monitorować jej stan psychiczny i fizyczny.

Doktor Galahar razem ze znajomymi, mimo całego swojego sceptycyzmu, musiał przyznać, że widział rzeczy, których nie potrafił wytłumaczyć.

Galahar wiedział, że łatwo jest przypisać te wszystkie wydarzenia halucynacjom, omamom czy efektom podświadomości.

Galahar podkreślał jednak, że przypadki takie jak Julii są niezwykle rzadkie.

Sprawa Julii stała się dla Galahara punktem zwrotnym.