Mentionsy

Enigma
Enigma
09.01.2026 21:30

Hermann Göring

Podczas I Wojny Światowej był niemieckim asem lotniczym, lecz po wojnie został biednym sprzedawcą motocyklów, z uzależnieniem. Jednak w czasach Trzeciej Rzeszy objął stanowisko ministra, a przy okazji drugiej najważniejszej osoby w państwie. Ale zapamiętany został jako jeden z największych zbrodniarzy nazistowskich w historii...

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 37 wyników dla "SA"

Pracował jako przedstawiciel handlowy, sprzedając motocykle i samochody.

W 1890 roku po serii niepowodzeń w zarządzaniu kolonią Heinrich traci stanowisko, by dwa lata później objąć posadę ministra rezydencjalnego Haiti i Dominikany.

Franciska wraca na krótko z Karaibów, by w 1893 roku w sanatorium Marienbad w Rosenheim w Bawarii urodzić Hermanna.

Göring jest pod wrażeniem opowieści o samolotach.

Samoloty są nieuzbrojone i mogą się bronić tylko zrzucając ręczne granaty na ostrzeliwującą je piechotę.

Niemcy werbują natychmiast Holendra Antonego Fockera, który ulepsza pomysł Garrosa, konstruując mechanizm umożliwiający strzelanie przez śmigło.

Tam przy okazji poznaje Mariannę Mausa, z którą się zaręcza.

Na front powraca w listopadzie 1916 do jednostki dowodzonej przez Lorzera, ale wkrótce sam obejmuje dowództwo.

Order Fryderyka, Order Hohenzollernów z mieczami trzeciej klasy i wreszcie w maju 1918 roku w Berlinie z rąk cesarza Wilhelma odbiera upragniony krzyż Pur le Merit, najwyższe odznaczenie przyznawane pilotom.

Przydomek odnosi się do koloru samolotu, bowiem Richthofen wbrew zasadom pomalował maszynę na czerwony kolor.

Podczas tego samego pokazu Göring daje popis kilku udanych akrobacji i zdobywa dowództwo słynnego pułku.

Pomocną dłoń wyciąga Antony Fokker, który w Amsterdamie otworzył fabrykę samolotów.

Tak dobrze, że Fokker ofiarowuje mu samolot, by mógł otworzyć własną firmę i zarabiać na przewozie.

Zwykłych ludzi nie stać na lot samolotem, a zamożni klienci wolą wybierać bezpieczniejszą kolej.

Szansa na stałą pracę pojawia się, gdy szwedzka firma Svensk Lufttrafik wpisuje go na listę pilotów rezerwowych, obiecując zatrudnienie, gdy tylko zwolni się miejsce.

Gdy czeka w Sztokholmie na posadę, hrabia Erich von Rosen spóźnia się na pociąg i szukając sposobu na powrót do domu dowiaduje się o pilocie do wynajęcia.

Hrabia Nils von Canzow również liczy, że jego żonie przejdzie zauroczenie i wciąż daje jej pieniądze, a nawet finansuje samochód z szoferem.

Kilka miesięcy wcześniej, podczas demonstracji przeciw traktatowi wersalskiemu, Göring spotkał się z przywódcą narodowych socjalistów, Adolfem Hitlerem.

Dlatego mianuje go dowódcą Sturmabteilung SA, nazistowskiej paramilitarnej przybudówki NSDAP.

Członkowie SA chodzą w mundurach zaprojektowanych przez Hugo Bossa, brunatnych koszulach, spodniach do jazdy konnej, oficerkach, a całość wieńczy czapka z daszkiem i opaska ze swastyką.

Pierwsze starcie z policją bez oddania ani jednego strzału wygrywa SA.

Sprzedaje samochód, a później razem jadą do Włoch.

I zawiera umowę z Erhardem Mülsiem z Lufthansa za wspieranie rozwoju transportu lotniczego.

Jest w tym jednak drugie dno, bowiem Göring liczy na odbudowę sił powietrznych, których Niemcy na mocy traktatu wersalskiego nie mogą posiadać.

Paradoksalnie sytuacja na SDAP poprawia się wraz z pogorszeniem sytuacji gospodarczej.

Policja szybko odnajduje winowajcę, radykalnego komunistę Marinusa van der Laubego, który przyznaje się do winy.

Tyle, że za pożarem nie stali komuniści, a on sam.

Gdy 30 stycznia 1933 roku Hitler zostaje kanclerzem Niemiec, Göring otrzymuje stanowisko ministra Rzeszy Bezteki i komisarza Rzeszy do Spraw Lotnictwa.

Od tej chwili Rzesza Niemiecka zaczyna otwarcie łamać Traktat Wersalski i pod jego nadzorem formować Luftwaffe.

Biografia Karin napisana przez jej siostrę Fanny staje się w Niemczech propagandowym bestsellerem.

Gdy Rym odmawia popełnienia samobójstwa, zostaje zastrzelony w celi, a Göring osobiście przegląda listy więźniów i decyduje, kogo jeszcze należy rozstrzelać.

Drużbą jest sam kanclerz Adolf Hitler.

W Karin Hall i w domu w Ober Salzbergu urządza własne galerie.

Göring lubi być nazywany da Eisene , ale nie przypomina Herosa.

Dzień przed jej wykonaniem popełnia samobójstwo, zażywając truciznę.

O działalności Alberta usłyszano dopiero w 2006 roku, gdy brytyjski pisarz James Whealy opublikował podwójną biografię The Warlord and the Renegade.

A w 2011 roku opisał William Hastings Brook.

Ostatnie odcinki