Mentionsy

Poznajmy postać Ewy Perón.

Władze zastanawiają się, czy odbudowa miasta ma sens, ale prezydent generał Pedro Ramirez podejmuje decyzję o odbudowie San Juan, a zebranie funduszy powierza sekretarzowi pracy Juanowi Perónowi.

Perón na prędce opracowuje plan charytatywnego festiwalu artystycznego.

Pułkownik Juan Perón jest wojskowym politykiem.

Tym razem Perón wziął udział w przewrocie wojskowym, którego inicjator Arturo Rafson zaledwie po tygodniu został obalony przez swojego zastępcę generała Pedro Ramireza.

Dzięki temu Perón objął kierownictwo w wówczas mało znaczącym departamencie pracy.

Ten sojusz dał mu ogromne wpływy, bowiem związki poparły jego działania i doprowadziły do przekształcenia Departamentu Pracy w Urząd Ministerialny, a tym samym Perón został ministrem gabinetowym.

Podczas gali pułkownik Perón poznaje Ewę Duarte.

Eva ma 24 lata, a Perón 48.

W maju 44 roku Juan Perón sugeruje, a właściwie narzuca, by artyści założyli związek zawodowy, a Ewie podpowiada, by wyszła z inicjatywą w środowisku.

Perón wprost przeciwnie dostrzegł, że socjaldemokracja może być realną alternatywą dla demokracji liberalnej, którą postrzega jako zawoalowaną plutokrację lub dla reżimów totalitarnych, które są jego zdaniem opresyjne.

Ale władzę obejmuje zaprzyjaźniony i wspierany przez niego przyjaciel Edelmiro Julian Farel, a Perón zostaje wiceprezydentem i ministrem wojny, jednocześnie zachowując tekę ministra pracy.

Perón jednak zamiast w roli ministra

Perón wspiera zorganizowanie w związkach zawodowych pracowników przemysłu drzewnego, winiarskiego, cukrowniczego i migrujących robotników rolnych.

Perón warunkuje to poparciem i lojalnością związkowców.

18 września 1945 roku Perón wygłasza przemówienie zatytułowane Z pracy do domu i z domu do pracy, w którym mówi Wprowadziliśmy reformy społeczne, aby Argentyńczycy znów byli dumni z życia w miejscu, w którym żyją.

Około 23 Perón zostaje uwolniony i przemawia do tłumu.

Po wyjściu z więzienia Juan Perón rozpoczyna kampanię prezydencką, a Eva aktywnie wspiera męża.

Po zwycięstwie Perona w wyborach jego administracja zaczyna rozpowszechniać sfabularyzowaną wersję demonstracji z 17 października, w której Eva Perón jest inicjatorką protestu i pukając do wszystkich drzwi domów w Buenos Aires wyprowadza ludzi na ulice.

W 1947 roku Juan Perón otrzymuje zaproszenie od hiszpańskiego dyktatora, generała Franco.

Perón uznaje jednak, że przyjęcie zaproszenia może być źle odebrane przez politycznych przeciwników.

Jeśli Perón nie zamierza odwiedzać Franco, to ona to zrobi.

Jeszcze w trakcie podróży po Europie amerykański magazyn Time publikuje na okładce zdjęcie Ewy Perón z podpisem Ewa Perón między dwoma światami.

Gdy Juan Perón zajmuje się polityką, Eva oddaje się pracy charytatywnej.

Jednak damy z Sociedad nie akceptują pochodzenia Ewy Perón, jej braku formalnego wykształcenia i kariery aktorskiej.

Eva Perón przyjmuje affront z godnością, ale nie zamierza czekać bezczynnie.

Eva Perón osobiście czuwa nad wszystkim, pracując po 20 godzin dziennie.

Juan Perón podpisuje dokument i uroczyście wręcza go Ewie, tym samym symbolicznie nadając kobietom prawa wyborcze.

Pozycja społeczna i wpływy Ewy Perón są tak duże, że w kolejnych wyborach w 1951 roku Juan chce, by ubiegała się o stanowisko wiceprezydenta.

Ale Juan Perón wbrew pozorom ma dwie twarze.

Tak bardzo, że podczas parady po zwycięstwie Perón musi ją podtrzymywać w samochodzie.

Informują, że o 20.25 zmarła duchowa przywódczyni narodu, bowiem taki tytuł nadał jej Juan Perón w dniu jej ostatnich urodzin.

Ciało Ewy Perón zostaje zabalsamowane i wystawione na publiczną adorację.

W 1971 roku zostaje przeniesione do Hiszpanii, a dwa lata później, gdy Juan Perón powraca do Argentyny z emigracji i ponownie obejmuje urząd prezydenta, lewicowa peronistyczna partyzantka Montenero skradnie zwłokie Ewy i używa jako zakładnika.

Trzecia żona Juana Perona, Isabel Perón, która jako wiceprezydent po jego śmierci obejmuje urząd, sprowadza ciało Ewy Perón do Argentyny, gdzie zostaje pochowane w grobowcu rodzinnym Duarte w Buenos Aires.

Eva Perón jest w Ameryce Łacińskiej czczona niemal jak Matka Boska.

Pod koniec XX wieku Eva Perón stała się bohaterką licznych artykułów, książek, sztuk teatralnych, filmów fabularnych i seriali telewizyjnych.