Mentionsy

A przy okazji spotyka grupę kubańskich uchodźców powiązanych z Fidelem Castro, kubańskim bojownikiem, który 26 lipca 1953 roku zorganizował nieudany atak na koszary w Santiago de Cuba.

W czerwcu 1955 roku Lopez przedstawia go Raulowi Castro i jego starszemu bratu Fidelowi, przywódcy rewolucji, który utworzył ruch 26 lipca i planuje obalenie na Kubie dyktatury Fulgencio Battisti.

25 listopada 1956 roku Castro wraz z Guevara i ledwie stuosobową grupą rebeliantów lądują na Kubie.

Po rozgromieniu rebelii reżim Battisty rozpuszcza pogłoski o śmierci Castro, ale na początku 1957 roku w New York Timesie ukazuje się wywiad z Castro.

Przekonuje Castro, że walka nie toczy się wyłącznie na polu militarnym.

Trzy lata później magazyn Time nazwie go Mózgiem Castro.

Fidel Castro dociera do stolicy sześć dni później.

Castro wprowadza XIX-wieczne prawo Sierra, które przewiduje karę śmierci za przestępstwa popełniane zarówno przez reżim Batisty, jak i zdrajców, w tym dezerterów, i mianuje Guevara naczelnikiem więzienia La Cabana.

Zaraz po ślubie na polecenie Fidela Castro wyrusza w 3-miesięczną podróż do krajów Paktu Bandung.

Castro chce się go pozbyć z Hawany, by zdystansować się od jego marksistowskich poglądów, które są źle postrzegane zarówno w Stanach Zjednoczonych, będących nadal głównym partnerem handlowym, jak i wśród członków ruchu 26 lipca.

Po powrocie Guevary na Kubę jest już jasne, że Castro przejął władzę polityczną.

Rodzi się spisek mający na celu obalenie Castro.

Castro oskarża CIA o atak terroryzmu.

Castro eliminuje przeciwników politycznych i rękoma Guevary przyspiesza reformę rolną, który tworzy w tym celu milicję ludową i staje na czele agencji wywłaszczeniowej.

Zaplanowana przez CIA operacja siłowego obalenia Castro jest jednak źle przygotowana.

Odtajnione wiele lat później akta wywiadu w ambasadzie NRD na Kubie ujawnią liczne ostre wymiany zdań pomiędzy Fidelem Castro a Che Guevara.

3 października 1965 roku Castro publikuje niedatowany list pożegnalny.

Castro ujawnia list w chwili, gdy Guevara wraz z setką afrokubańczyków jest w Kongo, by wesprzeć tamtejszą rewolucję.