Mentionsy

Poznajmy postać Clo-Clo, czyli Claude'a François.

W środę 1 lutego 1939 roku w Ismaili w Królestwie Egiptu na świat przychodzi Claude Antoine Marie François.

W teledysku Claude François śpiewa w zimowej scenerii stojąc na śniegu w lesie pod Paryżem wśród młodych dziewcząt tańczących w skąpych strojach, nieodpowiednich do pory roku.

W którym Claude François razem z Jacques Revaux, kompozytorem muzyki i Gilles Thibault komponują piosenkę Comme d'habitude, jak zwykle.

Claude François usłyszał utwór przez radio, ale nie miał pretensji.

Po wygaśnięciu kontraktu z Philippsem, Claude François zakłada własną wytwórnię płytową, Flesch, uzyskując w ten sposób niezależność artystyczną.

Do kariery Claude'a François wrócimy już za chwilę.

Claude François jest nie tylko świetnym piosenkarzem, ale, jak się okazuje, ma również dryg do interesów.

Sesję fotografuje François Dumoulin, ale wszyscy wiedzą, że jest to pseudonim Claude'a.

Z pewnością dla wizerunku Claude'a François lepsze znaczenie mają jego działania charytatywne.

O godzinie 16.00 radio i telewizja informują o śmierci Claude'a François w specjalnym komunikacie.

Claude François Voltaire.

11 marca nowy singiel Alexandrie Alexandra trafia do sklepów płytowych w dniu pogrzebu Claude'a François.

Dwadzieścia lat później Julie Bouquet po raz pierwszy pokazała się publicznie z okazji czterdziestej rocznicy śmierci ojca w filmie dokumentalnym zatytułowanym Claude François.

Twierdziła, że w 2012 roku przeprowadziła test DNA, wykorzystując niedopałek papierosa Claude'a François Juniora.

W 2018 roku przeprowadzono test DNA dwóch synów Claude'a François i potwierdzono, że Julie jest rzeczywiście jego córką.

W wywiadzie udzielonym stacji RTBF w latach 70-tych Claude François mówił o swoich fankach i o tym jaki typ kobiet lubił i znajdował wśród swojej publiczności.

Pomimo sukcesu w oczach opinii publicznej i poparcia prasy popularnej, Claude François przez długi czas był nielubiany przez prasę opiniotwórczą i elity intelektualne, które krytykowały go za kostiumy zdobione cekinami, skąpo odziane tancerki oraz brak głębi w piosenkach, a nawet za nosowy głos.

Ale w 2018 roku w Le Figaro zauważono, że jeśli ktoś zasługuje na miano śpiewaka rozrywkowego z dużej litery, to jest to Claude François.

Trochę szkoda, że ani dzieciaki na szkolnych popisach, ani muzycy na weselnych zabawach wykonując My Way nie tylko nie wiedzą, że nie jest to utwór Sinatry, ale nawet nie słyszeli o Claude'zie François, legendzie francuskiej piosenki, która napisała spory rozdział w muzyce XX wieku.