Mentionsy

Słyszysz, że ktoś mówi, że przepraszam, i mówisz, że to nie brzmi tak, jakbyś to oznaczał.

I wtedy pojawia się intonacja.

Sara z Trinidadu i Tobago jest ze mną tu w English PRO, kiedy pracujemy sobie z Berlitz.

We are packing and going there.

Myślisz, że Polacy często powtarzają przepraszanie?

W różnych kontekstach i sytuacjach mówimy sorry.

Czasami to jest praktyczne, czasami naprawdę to znaczy.

Nie cieszę się, jadłam, było smaczne.

Więc w wielu różnych instancjach używają przepraszania.

A jeśli sytuacja jest bardziej poważna, to używamy przepraszania.

Więc możecie powiedzieć, że głęboko przepraszamy, że cię strachujecie, albo, że naprawdę się przepraszamy, więc wtedy coś jest bardziej praktyczne.

Dla tego, że cię strachujecie, na przykład.

Szczególnie, kiedy dwie samochody strachują cię.

Tak, naprawdę nam pomogą w tej sytuacji, albo, że naprawdę, naprawdę się przepraszamy, czy naprawdę się przepraszamy.

Oraz w przypadku tego, że ktoś umarł, albo ktoś stracił swojego kawałka, albo ktoś jest zimny i mówi, że jest bardzo przepraszany za to, albo, że jest naprawdę przepraszany, albo, proszę, przepraszam.

Bo tutaj w Polsce, przepraszam za generalizację, ale nie używamy ręków, żeby grać z bódem.

Tak, jest to też bardziej znaczące.

I wtedy możesz się dowiedzieć z tej non-wołowej komunikacji, że ktoś naprawdę jest przepraszany.

Ale czasami myślę, przepraszam jeszcze raz za generalizację, że traktujemy to jako jakiś rodzaj teatralizacji.

Myślę, że jest to bardzo pomocne, zwłaszcza w rozmowach online, albo na scenie, w biznesowych spotkaniach, kiedy grasz z rękami, a jak grasz dobrze z oczami, twarzą, wszystko mówi.

Kiedy ludzie gestują dużo, nawet ich ekspresje faciowe mogą dawać wiadomość, mogą ci coś powiedzieć.

Myślę, że zaufają dużo więcej niż Polacy.

Myślisz, że Polacy kulturowo są bardzo apologetyczni?

Myślę, że próbujemy być tak dobrzy jak Izraeliscy, którzy mówią, że przesadzić to nie znaczy stracić coś, przesadzić to znaczy wygrać coś, bo wygrałem wiedzę i zrobię to w inny sposób.

Jestem szczęśliwy, że stracę coś.

No tak, w niektórych sytuacjach nie czujesz, że musisz się przepraszać, ponieważ dla ciebie nie jest to ważne.

Nie wiem dlaczego.

Dlaczego mówisz przepraszam?

Przepraszam, również, jeśli niszczyłeś kogoś w błędach, robisz coś w błędach, mówisz przepraszam.

Czasami, kiedy pracuję z liderami, którzy przygotowują się by być gościami w studio, głównym pytaniem jest, jak powiedzieć, że nie rozumiem i przepraszam za to, że nie rozumiem pytania.

I jeszcze raz, twoje ekspresje facjalne.

Jak czujesz, że ktoś nie jest dobry, że jest na nas wdzięczny, może jest przesadzający za dużo, w jaki sposób powiedzieć, że nie zgodzimy się z tym typem zachowań?

Dlaczego mówisz, że przepraszasz?

I mi się podoba, bo nie mamy czasu, żeby go stracić.

Jak wspomniałeś, to nie ma żadnego znaczenia z innym osobą.

Tak więc jest różnica w osobach.

To znaczy, że mówisz to, potem to, potem to, a w końcu mówisz dobro.

Tak, więc najpierw bierzesz odpowiedzialność za coś, określasz, że coś zrobiłeś, a potem próbujesz odwrócić sytuację.

Słuchasz kogoś mówić przepraszanie i mówisz sobie, że to naprawdę nie brzmi tak, jakbyś to oznaczał.

I wtedy wchodzi intonacja.

Tak, powinniśmy nagrywać różnego rodzaju lekcje na temat języka ciała, w studiach języków.

Czasami, kiedy pracuję z liderami, zapytam aktora, żeby przyjechał i powiedział to głębiej.

Wielkie dzięki i do zobaczenia!

No, ja bym powiedziała, że wszystko jest pięknie, ale proszę, podłączcie AC, wyłączcie go w górę, wyłączcie go w dół.

I potem zacznijcie.