Mentionsy

Przyjrzymy się ewolucji angielskiego Volodymyra Zeleńskiego od początku wojny w 2022 roku, od poziomu określonego przez żołnierzy jako awful English do języka, którym operuje dzisiaj.

Zeleński nie był osobą bez kontaktu z angielskim.

W kadrze byli między innymi oczywiście Zeleński, szef biura prezydenta, Andrii Jermak, doradcy i przedstawiciele władz.

I Zeleński powiedział wtedy We are all here.

I to jest bardzo też interesujące, że właśnie te pierwsze słowa, te pierwsze zdania Zeleński, te które, można powiedzieć, przeszły do historii, wcale nie używał wówczas języka angielskiego.

I jak zauważył wówczas New York Times, Zeleński użył bardzo ostrego, momentami surowego języka, niegramatycznego, bo nie da się ukryć, że składnia była bardzo nienaturalna, ale jednak było to już takie pierwsze wezwanie do działania typowe dla przywódcy czasu wojny.

Nie, absolutnie nie, bo pierwsze załamanie przyszło już 31 marca, kiedy Zeleński występował przed australijskim parlamentem.

Zeleński zmienił zdanie i całość była w języku ukraińskim, czyli po prostu się wycofał, nie chciał mówić po angielsku.

Oczywiście akcent dalej był bardzo mocno wschodnioeuropejski, ponieważ Zeleński ma taki bardzo charakterystyczny sposób mówienia, nieco aktorski, nieco teatralny.

I zdecydowanie, jeśli porównamy sobie Zeleńskiego z lutego 2022 i Zeleńskiego z wystąpienia przed brytyjskim parlamentem w 2023 roku, zobaczymy coś bardzo ciekawego, bo wykluwa nam się tzw.

I tak jak mówiłam, że ten przełom nastąpił właśnie w Wielkiej Brytanii, to też Zeleński cudownie go kontynuował w Nowym Jorku w wystąpieniu przed ONZ, gdzie na przykład pojawiało się już takie sformułowanie jak I proposed a comprehensive strategy.

Tak samo w momencie, jak na przykład Zeleński powiedział Everyone must understand.

To, co Davos nam też pokazało, to jest to, że Zeleński świetnie uczy się struktury i porządku w tym, jak mówi.

Co jest też ciekawe, Zeleński zaczyna się odrobinę też bawić językiem, prawda?

Tego bym nie powiedziała, bo w tym samym przemówieniu widać, że Zeleński się troszeczkę zagalopowuje i mówi takie słowa na przykład jak being honest, prawda?

I to jest też interesujące, bo autor tego komentarza absolutnie nie neguje postępu Zeleńskiego.

Dalej Zeleńskiego bardzo poniosły nerwy i wypadł crude, czyli taki zbyt dosadny, zbyt surowy w brzmieniu, a to jest ten moment, kiedy bardzo potrzebna jest elokwencja.

I zdaniem akurat tego dziennikarza tutaj angielski Zeleńskiego jeszcze nie dowozi.

Natomiast Zeleński musiał bardzo szybko zrobić ten boost językowy i wydaje mi się, że wypadł całkiem dobrze.

Natomiast Zeleński

I tak to właśnie z Zeleńskim jest.

Zeleński, not so much.