Mentionsy

Agnieszka prowadzi szkołę focusingu, jest psychoterapeutką humanistyczno-doświadczeniową i psychologii procesu.

Korzysta z terapii focusingu relacji wewnętrznych, somatic experiencingu, MDR-u i brain spottingu.

I mi to przypomniało o tym, że ja kiedyś nazwałam stronę, gdzie piszę o focusingu.

Focusing ciało ma głos.

Bo kiedy myślałam o naszym spotkaniu, przypominałam sobie nasze focusingowe spotkania, moje z Tobą jako...

Kiedy ja byłam klientką, czy poznawczo myślałam sobie o tym naszym spotkaniu, no to znalazłam taką definicję focusingu, że on jest procesem poszukiwania wewnętrznie odczuwanego sensu tego, czego aktualnie doświadczamy.

Ja bym powiedziała, że to jest bardzo filozoficzna czy taka intelektualna definicja, ale z focusingiem jest ciekawie, dlatego że jak się z nim spotkałam jakieś tam nie wiem 12 czy 13 lat temu, to też przez parę lat zajęło mi definiowanie czym to jest.

Że jak ona się spotkała z focusingiem gdzieś w latach 90-tych, to była zachwycona, że nagle daje jej coś, tyle dostępu do siebie, tyle jeszcze czegoś, co było wtedy nie nazwane.

I tylko przyjechała z tego doświadczenia jakiegoś warsztatu focusingowego i powiedziała swoim znajomym, słuchajcie, nauczyłam się czegoś.

I to jest inna doświadczeniowa definicja focusingu.

Z jednej strony jest właśnie to nazywanie, myślenie, posługiwanie się kategoriami, czy właśnie ta definicja focusingu, którą podałaś, która jest bardzo taka niefocusingowa w sumie.

Bo najgłębsza definicja focusingu w moim pojęciu, jak się znam z tą metodą z 13 lat, brzmiałaby, focusing jest o czuciu.

Focusing to jest rozpoznawanie czucia, zauważanie przepływu czucia i jak ono się realizuje.

Właśnie w focusingu czasami nawet się pojawia w formie doznań, symboli.

I w sumie to jest, można by było powiedzieć, że focusing jest takim strumieniem, takim nurtem, który zauważa czucie jako czucie.

I kiedyś twórca focusingu czy ktoś, kto go wyodrębnił, powiedział, zwrócił na to uwagę dlatego, że zauważył, że są ludzie, którzy nie czują.

Są mechanoreceptory, są chemoreceptory, dlatego na przykład czasami w focusingu też czujemy jakiś zapach.

I teraz interocepcja i neurocepcja są pochodnymi tego, co odkrył Focusing, że my czujemy.

I tak jak się, wracając do takiego spotkania towarzyskiego czy rodzinnego, sobie siedzimy, jest jakaś atmosfera, coś przeżywamy, ktoś coś opowiada, gada, ktoś się z kimś spiera czy kłóci, do nas to dociera, my to przeżywamy i to, co jest ciekawe w focusingu, że możemy jeszcze dodać do tego zmysł,

I na jakimś poziomie oczywiście zauważa, obserwuje w ogóle, że coś się dzieje, ale potem focusing to jest to, że nasza uwaga pozwala sobie zwalniać i zaczyna się zaciekawiać tym czuciem.

Ale nie tylko do tych ludzi takich wyciszonych i spokojnych, chociaż focusing jest takim bardzo preferowanym sposobem kontaktu dla tej grupy ludzi.

Postawmy kropkę w tym miejscu, ale to jeszcze nie koniec rozmowy o focusingu.

Ewa Tyralik rozmawiała z Agnieszką Klimek, nauczycielką focusingu, pracy z częściami wewnętrznymi osobowości, psychoterapeutką w nurcie humanistyczno-doświadczeniowym.

Wejdź na www.focusing.pl.