Mentionsy

Bardzo stawiać do pionu, ale wydaje mi się, że to jednak mówi coś o kondycji Unii Europejskiej, jeśli 10 lat temu jedno z państw członkowskich zrobiło coś takiego, mogło coś takiego robić, no i my dowiadujemy się tak naprawdę dopiero po 10 latach i to w wyniku śledztwa kilku dzienników państw członkowskich, a nie w wyniku jakiegoś oficjalnego komunikatu Komisji Europejskiej.

I to oczywiście od wielu, wielu miesięcy było ważną częścią dyskusji na temat Izraela i stosunków Unii Europejskiej z tym państwem.

Oraz części krajów, w tym Irlandia i Hiszpania oczywiście, które są państwami najbardziej propalestyńskimi i wywierającymi największe naciski wewnętrzne na instytucje Unii Europejskiej.

To znaczy w sytuacji, w której mamy jedną z instytucji Unii Europejskiej, która w ramach swojego działania tworzy taki raport, rozsyła go do swoich państw członkowskich i to jest kilka miesięcy temu.

No jasne, oczywiście, bo największym paradoksem tego nie tylko tych osób, które protestują, ale też wysokich urzędników Unii Europejskiej jest to, że oczywiście pracują za pieniądze wszystkich podatników Unii Europejskiej.

Więc chyba oczywistym jest to, że chcielibyśmy, chciałybyśmy, żeby podejmowali decyzje zgodne z sumieniem i z opinią społeczeństwa obywatelskiego Unii Europejskiej.

I tutaj taką opinię wyraził niedawno profesor Prawa Unii Europejskiej na

Nie jest to też jedyna taka sytuacja, ponieważ w lipcu tego roku w Luksemburgu prawnicy stowarzyszenia ŻURDI złożyli precedensową skargę do TSUE przeciwko Komisji Europejskiej i Radzie Unii Europejskiej.

I ta sprawa opiera się na traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, czyli jednym z dwóch najważniejszych traktatów z artykułem 265, który dotyczy nieskuteczności unijnych reakcji.

No mimo narastających dowodów zbrodni wojennych i możliwego ludobójstwa, który w ogóle został udokumentowany też w tych raportach wewnętrznych, o których wspominałyśmy i pozew domaga się całkowitego zawieszenia współpracy politycznej i gospodarczej z Izraelem, ale także takiego formalnego stanowiska Unii Europejskiej w sprawie zagrożenia ludobójstwem oraz pilnych sankcji.

Tym bardziej, i to jest coś, do czego ja w ogóle chciałam się bardzo odbobać, bo wydaje mi się, że to jest bardzo istotne, jeśli chodzi już o to, jak unijne instytucje w ogóle reprezentują nas jako obywateli i obywatelki Unii Europejskiej.

Ta zmiana mogłaby dotyczyć około 6 miliardów euro izraelskiego eksportu do Unii Europejskiej, ale także znacznej części eksportu Unii Europejskiej do Izraela.

Zgodnie z obowiązującym prawem Unii Europejskiej, ale pojawiłyby się bardzo duże koszty i obciążenia administracyjne.

Także w ten sposób wygląda ta propozycja Unii Europejskiej, która wymagałaby tej zgody większości kwalifikowanej w Radzie.

I te sankcje mogłyby obejmować zawrożenie aktywów, zakazu wjazdu do Unii Europejskiej no i oczywiście ograniczenia transakcji finansowych.

Natomiast pakiet sankcji musi uzyskać jednomyślną zgodę w Radzie Unii Europejskiej.

Czyli biorąc pod uwagę to, jak wolno szły te kolejne już kilkanaście pakietów sankcji dla Rosji, będącej tak bezpośrednim zagrożeniem dla Unii Europejskiej, myślę, że trudno spodziewać się, że to się wydarzy jakkolwiek niedługo, w sensie jakkolwiek blisko naszego momentu, w którym jesteśmy teraz.

Ja też coś, na co ja chciałam zwrócić uwagę, to takie rzeczy, które wydarzyły się w ramach Unii Europejskiej, mam na myśli w ramach wspólnoty, a nie w ramach instytucji, w ostatnim czasie.

Szwecja rozpoznała Palestynę jako pierwszy kraj Unii Europejskiej już tak będąc w wspólnocie w 2014 roku.

To był drugi odcinek Efektu Brukselskiego, czyli podcastu, w którym ja, Wiktoria Jędroszkowiak i Barbara Wołk staramy się zaglądać za kulisy tego, co dzieje się w Brukseli, Strasburgu i we wszystkich instytucjach Unii Europejskiej.

Bardzo Państwu dziękuję i mam nadzieję, że słyszymy się za dwa tygodnie w kolejnym odcinku Efektu Brukselskiego, którego tematu jeszcze nie znamy, ale życie w Unii Europejskiej jest bardzo intensywne i na pewno nam pokaże.