Mentionsy

Autorem pracy doktorskiej poświęconej twórczości Perecka, a także redaktorem książek poświęconych jego twórczości, Kajerż Pereck numeru 10, 12 oraz 14.

Opracował dla biblioteki francuskiej powieści Perecka, stworzył serię w wydawnictwie,

powtarza się w wielu, wielu tekstach George'ego Perecka.

Ale na przykład ta superpamięć Perecka, czy to natręctwo w jego przypadku, miało szczególną formę, ponieważ on nie mógł przestać przypominać sobie ze wszelkimi szczegółami pokojów, w których spał.

A więc, żeby wrócić do miejsca, w którym śpiłem, Pontalis wyjaśnia, że analiza psychiczna Perecka w większości składa się z problemu hipermnezji związanej z czemną.

Wyjaśnia, że wspomnianie wszystkich detali związanych z czemną u Perecka było w zasadzie przeciwnikiem tego, czego nigdy nie wiedział, tj. czemu jego matka zniszczyła się w Auschwitz.

Żeby wrócić teraz do tego projektu miejsc, w których spałem, Pontalis, czyli psychoanalityk Perecka, pisał właśnie o tym, że ta superpamięć, takie przywiązywanie się do wszelkich szczegółów miejsc, w których spał Perek, czyli tego natręctwa, tak naprawdę było odpowiedzią

Wiem, że trafiają tam lokatorskie książki, ale nie tylko polskie przykłady Perecka.

W książkach George'a Perecka nr 10 jest artykuł napisany przez profesora z Bordeaux, który wyjaśnia, jak on używa przestrzeni.

że to jest tytuł książki Perecka, więc jego pomysły często po prostu idą dalej w świat.

Jeżeli chodzi o taką ideę wiodącą tej wystawy, to jest takie pytanie, co w twórczości Perecka predysponuje go w kierunku mitu, dlatego że Pereck dzisiaj jest rodzajem współczesnego mitu.

Na przykład pierwsza przestrzeń cytuję zdanie Perecka, które brzmi, nigdy nie napisałem dwa razy tej samej książki.

Może ta różnorodność Perecka, że jest trudny do zaklasyfikowania, bo nigdy nie było wiadomo, co napisze i jak to właśnie zaklasyfikować, może to jest jedno ze źródeł jego współczesnego sukcesu.

Kiedy przeglądamy twórczość Perecka, w każdym z jego dzieł znajdziemy to dążenie do ujęcia, do totalności.

Może zacznę od końca, że koniec tej książki rodzaje przestrzeni to jest rodzaj ars poetica, rodzaj niezapowiedzianego traktatu o sztuce poetyckiej Georga Perecka.

ale też wasze, też praca redaktorska na przykład przy tej książce, dołożenie tych zapisków, jest taką kontynuacją pracy i gestu Perecka?