Mentionsy

Dzisiaj porozmawiamy o książce Omara El Akkada.

25 października 2023 roku, po trzech tygodniach bombardowania gazy, Omar El Akkad opublikował na Twitterze taki wpis, który dzisiaj jest nazwą książki.

Zgoda co do tego eseju i pozostałych rzeczy też, ale ja bym się na początek skupiła na tej warstwie, w której El Akkad bardzo swobodnie, bo czasami tak naprawdę jest trudno rozróżnić ten moment, w którym on jeszcze opisuje

I myślę, że dokładnie tak samo zaczyna się moja przygoda z El Akkadem.

Dosyć niepowtarzalno, jeżeli chodzi o jakieś mainstreamowe postaci, bo można powiedzieć, że chyba przedostał się El Akkad do mainstreamu, jeżeli dzisiaj rozmawiamy o nim na przykład właśnie w Polsce.

El Akkad jest doskonałym wprowadzeniem do tego, dlaczego taki głos jak El Kurt powinien wybrzmieć.

Więc dla mnie tak naprawdę literatura El Akkada jest zrozumieniem tego miejsca pomiędzy.

Przygotowując się do naszej rozmowy, zastanawiałem się nad taką kwestią, czemu np. dla Omara El Akkada, że pisze on o tym, że dopiero ta rzeź w gazie

El Akkad wielokrotnie mówi o tym, że media zachodnie mają jakąś taką wyjątkową słabość do strony biernej.

Powiedziałabym i dla mnie w tym wypadku książka El Akkada dla osób, które na przykład nigdy wcześniej nie miały do czynienia chociażby z takimi pracami jak orientalizm Edwarda Saida, czy właśnie temu, jak działa mechanizm w obrębie

Myślę, że książka El Akkada jest takim bardzo dobrym wprowadzeniem do zrozumienia w ogóle mechanizmów, w których my funkcjonujemy.

Tu bym powiedziała jeszcze coś, dlatego że wspominany tutaj El Kurt, ale El Akkad również, i to bardzo silnie, zwraca uwagę na to, jaką my mamy skłonność do robienia sobie takiego amalgamatu z ludzi.

I dlatego wydaje mi się właśnie, że te prace takie jak El Akkada są tak istotne, zwłaszcza, że pisze to jednak mężczyzna.

Zacytuję jeszcze El Akkada.

No właśnie główną tezą, czy może nie główną, ale jedną z tez El Akkada jest to, że to co się dzieje, że to ludobójstwo zagłada nie jest anomalią.

Zresztą El Akkad też do tego sformułowania, że to skomplikowane, to nawet chyba jest tam inaczej, adiustacja zrobiona w tym tekście.

Po prostu też kwestia jakiegoś już coraz bardziej też postępującego cynizmu, który jednocześnie El Akkad też pisze o tym, że w sumie on bardziej też szanuje, to może nie jest odpowiednie słowo, ale to, że są przynajmniej szczerzy niektóre osoby tam po stronie konserwatywnej, no bo to też jest różnie, nie jak z tym podpisywaniem bomb, a nieuśmiechaniem się przy stawianiu parafek.

Człowiek z regionu arabskiego jest dla Zachodu potencjalnym terrorystą, czyli jest zagrożeniem de facto i powinien robić wszystko, co w jego mocy, jak pisze też El Akkad, tutaj parafrazuję, żeby pokazywać, że nie zagraża, że nie musicie się mnie bać.

Mówię, dla mnie osobiście, jak gdyby, lektura El Akkada to jest świetny moment do robienia sobie takiego bardzo trudnego, w pewnym sensie ćwiczenia, w postrzeganiu świata i w tym, w czym wyrośliśmy.

Episode 3 El Akkad.

Więc to jest dokładnie ten sposób patrzenia, w którym już wyczuwasz, i tu moim zdaniem znowu nam El Akkad wraca, w którym wyczuwasz potężną pogardę do tamtejszego życia.

Nie wierzę, nie wierzę, że w dobie, w której naprawdę możemy sięgnąć łatwo po książkę, w której możemy zdobyć dostęp do rozmaitych mediów, do rozmaitych informacji, to jest ta słynna apatia, o której tutaj El Akkad dosyć dużo pisze.

Jak El Akkad opisuje właśnie to, że zrezygnowano z ekranizacji jego powieści Ameryka w ogniu, bo

Ciągle też El Akkad właśnie mówi o tym, że tak naprawdę co ryzykujemy.

Natomiast ja się chyba zgadzam z El Akkadem, że każde ziarenko piasku wrzucane w te tryby, każdy kolejny głos, no mimo wszystko jest wartościowy i jeżeli nic nie zmienia w perspektywie teraz krótkiej, no to nie wiem, przynajmniej zmieni coś w nas samych może.