Mentionsy

Bo z pacjentem już nic nie zrobimy, ale to rodzinie należy się ta opieka.

Tylko jak zaczynałeś mi opowiadać o sobie, to w pewnym momencie stwierdziłam, że jeżeli byś mi powiedział, że jesteś wampirem, to też bym w to uwierzyła.

No właśnie, bo medycyna sądowa i nie pacjent, chociaż medycyna.

Tak sobie myślę również, chociaż ten katalog nie jest zamknięty tak naprawdę, on się poszerza.

Oprócz tego, że możemy go godnie przyszykować do wydania rodzinie, oczywiście za zezwoleniem prokuratora.

Używana umiejętnie tak, żeby nas nie raniła, ale potrafi nam bardzo dobrze zrozumieć sytuację drugiej osoby, więc uważam, że empatia jest potrzebna.

Bo to nie jest tak, że przychodzą trzy rodziny na kazanie i to wygląda jak taka seria.

Taka manufaktura.

Kiedyś tak postrzegano właśnie jako prawą rękę lekarza.

Moja droga jest kręta i zawiła.

To była opcja.

Ale myślę, że nie do odrzucenia.

Tutaj też wiąże się przygoda muzyczna.

To była moja pierwsza sekcja.

Laboranta.

Często jest tak, że artyści, a ona była artystą przez duże A.

Nie znałem jej prawdziwego nazwiska.

To też zależy od dnia.

O śmierci, która uczy życia.

To od nas zależy, kiedy ją zatrzymamy, jaka będzie duża.

Właśnie ten etap zamrożenia.

I jeszcze piszesz, bo to wiem też z twojego Instagrama.

Synestezja.

Synestezja.

Jest takie zdanie, że artysta się nie popędza.

To jest dobre porównanie do świata.

To prawda.

Oczywiście odporność psychiczna.

To prawda.

A nagle słyszę słowa, że nie mam w sobie emocji, ale chcą zapytać, czy jednak ta osoba cierpiała.

I wam ze zrozumieniem, bo też słyszałam różne określenia na wybór pielęgniarstwa.

Ale też pokazywać mu, co faktycznie jest, a co tworzy nasza głowa.

Rozumiem stratę, ale ona nie jest moja.

Poczekaj, żebym dobrze zrozumiała.

No bo sekcja jest pewnym zbiorem czynności do wykonania.

Ale moment, kiedy właśnie rodzina przychodzi do nas i opowiada o nim, czasem to uruchamia.

Śmierć nagła.

Nawet nie wyobrażam sobie, nie mam dzieci, więc... Jestem mamą i nie tylko sobie nie wyobrażam, nawet nie chcę być blisko tego momentu, żebym musiała...

I nie zapomnę tego widoku, kiedy poprosili mnie o wyjęcie go z worka.

Bo nam się przytrafiło i po prostu tak pakujemy w ten plecak i pakujemy i pakujemy, to on w końcu będzie nie do udźwignięcia.