Mentionsy

Dzisiaj Bolesław Chrobry.

Jubileusz koronacyjny, jubileusz idei Koryny Polskiej, no to jasne, że mówimy o Bolesławie Chrobrym.

Rozbierzmy najpierw dlaczego Chrobry to jest właściwie

Za Chrobrego i to jest tak wielka historia, która w kontraście do Mieszkowej robi olbrzymie wrażenie, bo Chrobry to jest wielki gracz.

No ale Bolesław Chrobry to jest wielka postać, ponieważ tak naprawdę bardzo trudno jest człowiekowi, już nie mówię XXI wieku, ale nawet nie było człowiekowi XIX wieku,

I właśnie Chrobry pokazuje, że on grał na szachownicy bardzo, ale to bardzo dużej, właściwie europejskiej.

Skądinąd za Chrobrym w Pradze stali na przykład Morawianie, którzy uważali, że lepsza jest pewna przewaga, zwierzchność.

No i tutaj, co tu dużo mówić, Otto III zwłaszcza, z tych Ottonów, pierwszy, drugi, trzeci, miał pomysł, że ponieważ Chrobry najsilniejszy, on niewątpliwie był najsilniejszy, no to on z całą jego drużyną zostanie potraktowany specjalnie.

Był w ogóle realny, on był bardzo ładny w wyobraźni, że są cztery części Europy, no tak jakby Unia Europejska i że na czele jednej części Europy stanie król Polski, no w tym przypadku miałbyś to właśnie Chrobry, a cesarz będzie tak nad nimi zainteresowany głównie sprawami południa, no bo byłoby jeszcze piękniej, gdyby tej koncepcji paneuropejskiej dodać

Otóż to, co się stało potem jest może jeszcze bardziej frapujące, bo okazuje się, że i bez Otona Chrobry radzi sobie znakomicie.

Tyle tylko, że jeśli uważamy, że Chrobry był analfabetą mimo wszystko, to może on jednak nie był.

Myślę, że dzisiaj znakomita większość historyków nieobciążonych różnymi uprzedzeniami ideologicznymi nie zaprzeczy, że Bolesław Chrobry po śmierci Ottona III wziął udział w walce o władzę i tą najwyższą w cesarstwie, bo on miał już pojęcie, jakie szanse ma Henryk, późniejszy Henryk II, cesarz niemiecki, nawiasem mówiąc,

Z tymi różnymi ze Szwajnfurtu, z Bawarczykami, z którymi, co znamienne, trzymał Bolesław Chrobry.

No i można się zastanawiać, historycy niemieccy to robili, czy Chrobry nie był, aby jednym z tych, który mógł objąć władzę cesarską, gdyby się okazało, że Henryk przegrał.

I tak ich trochę skonfundować, to mówię, czasem to podnosicie, że Milsko, Miśnie i Łużyce zajął Chrobry na początku tej długiej wojny z Henrykiem.

Wtedy już Chrobry nie po raz pierwszy pokazał, jakie ma ambicje i zajął ziemie serboużyckie.

Ale ciekawe, że jak się ta długa wojna z Henrykiem kończy, nieraz mówię moim studentom, jeśli tak długo wojował Henryk z Chrobrym i Chrobry tej wojny nie przegrał w 1918 roku, no to albo Polska była wtedy potęgą jak dzisiaj Stany Zjednoczone, albo z tym Henrykiem było coś nie tak, z tym cesarstwem.

Radzi sobie naprawdę świetnie Chrobry.

Całkiem normalne pułki cesarskie, które ruszyły na kijów z Chrobrym.

Jak tam Chrobry przed tą koordynacją sobie z tym poradził, tego nie wiemy.

Panie profesorze, bardzo dziękuję za rozmowę o Bolesławie Chrobrym.