Mentionsy

Inny Donald, tym razem Trump, napisał w książce Art of the Deal, że choć sam nigdy nie uprawiał i nigdy nie będzie uprawiał hazardu, to na hazardzie dobrze zarabiał, bo człowiek mądry wie, że na koniec jest tylko jeden zwycięzca i jest nim kasyno.

Rzeczywiście było tak, że w negocjacjach handlowych między Unią Europejską a Donaldem Trumpem spotkał się metaforycznie, również obrazowo tu ujmując, weteran najbardziej zakapiorskich, brutalnych, quasi mafijnych dealów.

Ja mogę najpierw zgodzić się z tobą i powiedzieć, że zarówno federaliści, jak i antyfederaliści... Gdyby tylko Donald Trump i Unia Europejska się tak zgadzali, jak my dzisiaj w otwarciu tego programu.

A to dlatego, że Donald Trump jest właścicielem dwóch pól golfowych w Szkocji i mógł wystąpić dzięki temu, co prawda choć na europejskim kontynencie, to w roli gospodarza.

inwestycji w amerykańską gospodarkę rzędu 650, jeśli nie mylę, miliardów euro oraz do zakupu surowców energetycznych do końca kadencji prezydenta Donalda Trumpa do 2027 roku w kwocie 750 miliardów dolarów.

Już dziś japońscy przedstawiciele, a za nimi koreańscy, mówią, że to, co oni przedstawili swoim społeczeństwom i to, co oni rozumieją jako zobowiązania do inwestycji, radykalnie różni się od tego, co przedstawił Donald Trump.

Europa wychodzi z przekonania, że dając Trumpowi wszystko, czego zapragnie, wychodząc naprzeciw jego oczekiwaniom i nawet z naddatkiem wypełniając obietnicę, gdy Donald Trump mówi skacz, Europa pyta jak wysoko.

I o ile krótkoterminowo ten pomysł może się obronić, na pewno władze w Warszawie, Talinie, Rydze czy Wilnie liczą, że tak to zadziała, to oczywistością jest, że prezydent Donald Trump, amerykańska administracja, wiceprezydent J.D.

Donald Trump mówi, że jego celem jest to, żeby firmy, które produkują samochody, zabierały swoje fabryki z Europy i umieszczały te fabryki w Stanach Zjednoczonych, co oczywiście samo w sobie

No ale jeżeli sparujemy to z faktem, że Donald Trump upiera się przy cłach na stal wynoszących 50%, no to dość oczywistym staje się, że raz ulokowana fabryka w Stanach Zjednoczonych będzie musiała teraz płacić jak za zboże, za ową niezbędną do podtrzymania produkcji stal.

A drugi powód jest taki, że nie Ursula von der Leyen jako jedyna została ostatnimi dniami przeczołgana przez Donalda Trumpa.

Tak należy rozmawiać z Donaldem Trumpem.

To znaczy, to on jest premierem Zjednoczonego Królestwa i to jego Donald Trump zaprasza do swojej szkockiej rezydencji pomiędzy jedną a drugą partyjką golfa.

Donald Trump wdał się w dłuższy monolog na temat tego, że w Wielkiej Brytanii są dwie partie.

Drzemiący we mnie, wcale nie drzemiący, bo nie trzeba się wiele starać, żeby go wybudzić, realista od razu każe się wytłumaczyć, dlaczego my właściwie poświęcamy tyle czasu na egzegezę samego Donalda Trumpa, jego zachowań, czy jego metody negocjacyjnej, skoro moglibyśmy oprzeć się na czysto ekonomicznych i politycznych zależnościach, które dyktują amerykańską politykę.

albo ma wadliwy słownik, albo nigdy się nad amerykańską polityką nie zastanawiał, ale w model bardziej protekcjonistyczny, czy model, który możemy sobie nazwać globalizacją nacjonalizmów, to cała ta zmiana rzeczywiście jest starsza niż sam Donald Trump jako polityk.

Słowem, fakt, że Donald Trump wbił swoim sojusznikom nóż w plecy na 5 cali, a wyciągnął go o 3 cale, został odebrany jako spektakularny sukces i przywitany jako taki przez klasę polityczną, niemałą część biznesu, rynki finansowe i...

Dzisiaj Donald Trump jednym ruchem zrzucił ciężar z barków posiadaczy amerykańskich aktywów, klasy posiadającej po prostu zamożniejszej części społeczeństwa i właścicieli spółek, przerzucił go na europejskich podatników, konsumentów.

gołej siły i negocjacyjnej, jak się okazuje, sprawności Donalda Trumpa wobec słabszych, bo przecież nie wobec Chin, wobec których zupełnie analogiczna strategia przyniosła przeciwne rezultaty.

ale to moim zdaniem pokazuje mentalność Donalda Trumpa, która nigdy nie odzywała się w takim stopniu u innych prezydentów.

Tutaj poszlaki są mniej oczywiste, ale mamy takie przecieki, że Donald Trump bardzo ciężko odebrał fakt,

o którym ty zapewne chętnie powiesz, to Brazylia, ukarana 50% cłem, ponieważ Donald Trump postanowił po prostu wmieszać się w wewnętrzną, brazylijską politykę i w spór Lula-Bolsonaro.

Trzeba być nieskończenie naiwnym albo polskim ekspertem, by wierzyć w to, że polityka handlowa Donalda Trumpa rzeczywiście i tej administracji rzeczywiście odpowiada na, i to odpowiada racjonalnie, na problem deficytów handlowych, a nie jest narzędziem

Żeby choć jeszcze tylko kilka słów powiedzieć o wymienionej przez Ciebie Kanadzie, Donald Trump w ciągu zaledwie tygodnia potrafi wymienić trzy różne powody, dla których nie sposób z Kanadą się dogadać i trzeba ją ukarać.

Nie trzeba też jakiejś specjalnej przenikliwości czy myślenia spiskowego, żeby zacząć zadawać sobie pytania, dlaczego w ogóle zatem prezydent Donald Trump negocjuje bardziej i administracja prezydenta Trumpa negocjuje w sposób bardziej hardy z Kanadą, z którą jednak naprawdę...

nieproporcjonalnie twardymi warunkami, twardszymi nawet niż do niedawna antybohater w amerykańskiej opozycji Donalda Trumpa, czyli Meksyk.

Z jakiegoś powodu Donald Trump łagodniej traktuje lewicową prezydent Klaudię Scheinbaum z Meksyku i swojego południowego sąsiada, którym w każdej kampanii przecież uwielbia straszyć, niż dalece bardziej, myślę, że skłonną do ugody Brazylię.

Po pierwsze dlatego, że Donald Trump uważa byłego i już odsuniętego od władzy prezydenta Jaira Bolsonaro, na którym ciążą zarzuty.

W związku z tym, że Donald Trump tak widzi swoje prywatne i partii republikańskie interesy w Brazylii,

Coś, co już kiedyś być może śledzący pierwszy impeachment Donalda Trumpa mogą kojarzyć, by wymusić tym razem...

Nie dziwi więc być może, że w oczach amerykańskiej opinii publicznej, nie żeby ta liberalna czy centrowa opinia publiczna była dla Donalda Trumpa ważna, ale w oczach amerykańskiej opinii publicznej liderzy Europy wychodzą na słabe uszy,

Ciekawe, czy Donald Trump pamięta te czasy.

Ciekawych tego, jak przodkowie Donalda Trumpa dorobili się na gorączce złota, odeślę do właściwych źródeł kiedy indziej.

Ciekawe dlaczego i ciekawe, jakie mogły to być stolice, które to państwa Europy Wschodniej i Północnej mogły chcieć negocjować z Donaldem Trumpem łatwiej.

raczej temu, by wyssać z Europy inwestycje i przekierować je do Stanów Zjednoczonych, a tym bardziej do Stanów, w których ludzie na Donalda Trumpa i partię republikańską głosują słowem, by wzmocnić amerykański przemysł i wytwórców i stworzyć nowe miejsca pracy kosztem tych w Europie.