Mentionsy

O tym podobnie jak o różnych mitach i półprawdach wokół interwencji Donalda Trumpa porozmawiamy w pierwszym segmencie dzisiejszego programu.

ale nie cieszmy się przedwcześnie, bo to wszystko może być element pewnego rodzaju nowego poukładania relacji międzynarodowych, które będzie opierało się na koncercie Mozart z równowadze sił, wzajemnym poszanowaniu stref wpływów, swego rodzaju amerykańsko-rosyjskiego entente cordiale, serdecznego porozumienia, czyli mówiąc już bardzo dosłownie, Amerykanie mówią, wy szanujecie doktrynę Monroe'a Trumpa, czy Donrowa, jak teraz coraz więcej ludzi mówi,

Donald Trump, Elon Musk, J.D.

Zostają Niemcy jako idealny, solidny kandydat, bogaty, ale posłuszny i taki, który ma jeszcze długą tradycję agresywnego imperializmu, co być może dla nas, Europejczyków, jest wadą, ale myślę, że w oczach takich ludzi jak Donald Trump, J.D.

Świetnie powiedział według mnie Rory Stewart, że Donald Trump jest pierwszym przywódcą państwa od czasów Chinggis Khana, który wprost mówi, że zrobił coś po to, żeby dokonać aneksji terytorialnej albo zabrać komuś surowcę.

Słowa prezydenta wzmocnił tylko jeden z jego bliskich współpracowników, jedna z niewielu osób, które przetrwały całą kadencję poprzednią, jak i obecną u boku Trumpa, czyli Stephen Miller, który zapytany przez Jake'a Tappera w wywiadzie o to, co Stany Zjednoczone zrobią z Grenlandią i czy zajmą ją zbrojnie,

I w tym rozumieniu chyba można by powiedzieć, że Donald Trump jest nieślubnym dzieckiem wspomnianego już Chinggis Hanna i może...

I tak, tacy prezydenci jak Taft, Wilson, Harding, Kulacz dokładnie robili bardzo podobne rzeczy jak Donald Trump,

To prawda, że zawsze mieli jakąś wymówkę, dlaczego to robią, mieli pretekst, a Trump już tego pretekstu nie potrzebuje, ale sam Woodrow Wilson, 916 rok, okupacja Dominikany, 915 rok, okupacja Haiti, wysłał nawet armię do Meksyku, czego kto wie, czy nie zrobi Donald Trump.

I merkantyliści domagali się tego, czego domaga się Trump.

To znaczy każde wydarzenie o istotnym dla świata znaczeniu trzeba było wpisać w jakąś powstającą niejako na gorącą doktrynę trumpizmu.

Trafnie powiedział to zresztą Wen Jackson, że doktryna Trumpa jest tym, co aktualnie posłuszni Trumpowi intelektualiści napiszą jako swego rodzaju wyjaśnienie ex post tego, co Trump chwilę wcześniej wymyślił i tym jest doktryna Trumpa.

Kilka tygodni temu w Wall Street Journal był zresztą fascynujący artykuł, który pokazywał jak walka różnych koterii wewnątrz tej administracji doprowadziła do tego, że w momencie kryzysu, a prezydent Trump ma kryzys z aktami Epstina, z rosnącym niezadowoleniem społeczeństwa z powodów kosztów życia.

A prezydent Trump, tak wpuszczając jednymi drzwiami do gabinetu owalnego jednych, a wypuszczając drugimi drzwiami drugich, w pewnym momencie którychś się posłucha.

Powiada się w mediach pro-trumpowskich, że chodziło o kokainę.

Ja bym zaproponował, skoro wszyscy tak bardzo szukają doktryny Trumpa, ja bym zaproponował doktrynę nagrody pocieszenia.

I ten sam Hernandez zostaje ułaskawiony przez Donalda Trumpa dokładnie w tych samych dniach, w których trwają przygotowania i w których realizowana jest operacja przeciwko Wenezueli.

No to jeżeli Donald Trump miał w jakiś sposób zamanifestować, że nienarkotyki są tutaj problemem, to nie mógł tego zrobić w sposób bardziej

Gdyby udało się reżim już nie Fidela Castro, ale jego następców obalić, no to Donald Trump raz jeszcze miałby powód, żeby znaleźć się w podręcznikach do historii.

Trumpa Vansa w dziedzinie bezpieczeństwa.