Mentionsy

Odpowiedź na twoje pytanie jest bardzo przewrotna, bo jedną z rzeczy, które akcesja Polski do Unii Europejskiej zrobiła najpierw, zanim w ogóle była mowa o polepszaniu warunków pracy, o zrównywaniu pewnych standardów prawnych, czy podnoszeniu poziomu i bezpieczeństwa zatrudnienia, był fakt, że myśmy wyeksportowali dużą część naszego bezrobocia za granicę.

Nie jest czymś, co na tym etapie udało nam się urzeczywistnić, bo i korzenie Unii Europejskiej, wbrew temu, co bardzo często słyszymy, że jest ona jakimś biurokratycznym, przeregulowanym piekłem, są liberalne.

I druga sprawa, zwróćmy uwagę na to, że fundacyjne dla Unii Europejskiej byłyby owe swobody liberalne, że tak powiem, czyli swoboda przepływu ludzi, kapitału, towarów, usług, a to samo w sobie...

A polityka jest religią kolejności i nie było wśród tych priorytetów na naczelnych miejscach, chociażby zharmonizowanie ustawodawstwa socjalnego czy poziomu życia, a nawet nie udało się zrobić czegoś tak prostego jak to, żeby jednak fraza, że ktoś jest obywatelem Unii Europejskiej brzmiała trochę jak współczesne Szywes Romanus Sum.

Czyli żeby nie było tak, że obywatel Unii Europejskiej może być ściągnięty do drugiego kraju Unii Europejskiej, gdzie będzie pracował za niższe stawki, w gorszych warunkach, etc.

Więc to też a propos Unii Europejskiej.

starej Unii Europejskiej, czy zachodniej Europy, państwa europejskiego jądra gospodarczego, jakkolwiek sobie to nazwiemy,

definicji szaleństwa, czyli robienia w kółko tego samego w nadziei, że przyniesie inne rezultaty, jest Wielka Brytania, którą ta polityka doprowadziła zresztą do wyjścia z Unii Europejskiej.

Skoro mógłbym powiedzieć przecież, że to jest wina Unii Europejskiej, politycznej poprawności i migracji i wszystko byłoby prostsze.

tak jak jesteśmy patriotami własnego kraju, tak rozumiemy, że inni są patriotami swoich krajów, no to takim dobrym, internacjonalistycznym odruchem, według mnie, powinno się stać pogłębianie współpracy i federowanie związków zawodowych, na pewno w Unii Europejskiej, transfer wiedzy,

dopiero połączenie się pracowników i dalej pewnie jeszcze lekkie przynajmniej położenie ręki na wadze przez państwo lub przez grupę państw, jak w Unii Europejskiej, może doprowadzić do tego, że zaczniemy mieć w miarę wyrównane boisko, czy ja w ogóle uważam, że na przykład układy zbiorowe powinny trochę funkcjonować jako konstytucja świata pracy.

Natomiast reasumując i wracając do twojego pytania, tak uważam, że powinniśmy z odmiennym traktowaniem pracowników zależnie od kraju ich pochodzenia w Unii Europejskiej walczyć.

Natomiast jeśli mamy dwa rodzaje obywateli Unii Europejskiej, prawdziwych i tych z lekkim puszczeniem oka, no to nie mamy żadnej Unii Europejskiej.

No cóż, jednym z wielkich sukcesów polityki migracyjnej Wielkiej Brytanii jest to, że więcej ludzi stamtąd wyjeżdża niż do niej przyjeżdża i w tym gronie również są nasi rodacy, a przede wszystkim są obywatele Unii Europejskiej.