Mentionsy

Wystarczy posłuchać socjologów chociażby z UW, którzy mówią o tym,

Ja w ogóle uważam, że są takie dwa momenty, w których te emocje się w sposób szczególny ogniskowały, czyli czarne protesty i później właśnie sytuacja na polsko-białoruskiej granicy.

Ja nie mam szczególnie dobrego zdania od dziennikarzy, ale uważam, że... Przemachnie wszystkich.

Więc nie zrzucałabym tutaj całej winy na media, a raczej właśnie spojrzała na to, jak cały świat wygląda, jak bardzo ten dyskurs taki psychologiczny i znowu ja nie chcę być źle zrozumiana, uważam, że terapia to nie jest jakieś szarlataństwo i coś bardzo złego, ale ten język terapeutyczny i ten język taki właśnie

No i trzeba oddać sprawiedliwość, że o ile uważam, że ta pogarda rozkłada się

Jaki mechanizm nie pozwala im powiedzieć, że ofiarami nie są, że są równoprawnymi uczestnikami gry politycznej, którzy raz wygrywają, raz przegrywają, co do zasady uważają, że słuszność jest po ich stronie i do przodu.

I dyskutowaliśmy o tym niemal na każdym spotkaniu, czy 500+, jedni uważali, że właściwie zawali naszą gospodarkę i następnego dnia po wprowadzeniu tego programu właściwie będziemy drugą Grecją, a z drugiej strony byli tacy, którzy uważali, że wprowadzenie tego programu sprawi, że

Ja uważam, że w tej kampanii było coś takiego.

Ale zwróć uwagę, że mimo wszystko, jeśli chodzi o Ukraińców, to był ten motyw złego Ukraińca, ale ja nie przypominam sobie żadnego sensownego rozwiązania, które zaproponował któryś z kandydatów, które rzeczywiście

I uważam, że takim dobrym działaniem, które każdy z nas może zrobić, to jest właśnie zwracanie uwagę na to, że nie powinno tak być, że to nie jest normalne i nawet najbardziej patologiczne systemy.

Więc ja w tym momencie po prostu się dyskretnie już usuwam i pozwalam Ci rozpalić sekcję komentarzy pod tym programem.

Jestem katoliczką, więc cenię prawdę i uważam, że cierpienie uszlachetnia.

A tak na serio mówiąc, to ja po prostu uważam, jakkolwiek banalnie to nie zabrzmi, że tylko prawda nas jakoś tam wyzwoli, w takim sensie, że

Czy to jest tak, że chce zwrócić na siebie uwagę, czy to jest tak, że potrzebuje jakichś komplementów i docenienia.

Nie podoba, że wracamy z tej zagranicy z takim przekonaniem, że w tej Polsce to jest super, bo ja tak uważam, że to jest super i faktycznie wiele rzeczy jest tutaj dobrze zorganizowanych i w ogóle bym chciała, żebyśmy się wyzbyli tego kompleksu tylko tak prawdziwie, a nie właśnie takie, żeby to było takie maskowanie tego, że tak podskórnie no to się

Tylko zwróć uwagę, że to, co ja się staram zrobić w tej książce, to jest właśnie przerzucenie tej uwagi z nas na drugiego człowieka.

Bo ja uważam, że takie zastanowienie się, i to znowu zabrzmi jakoś tak górnolotnie, ale byłam wiele lat harcerką, więc jestem nauczona tego języka, ty też, więc go znasz.

Jest moim zdaniem czymś, co warto robić w życiu i starałam się w tej książce tę uwagę przekierować na drugiego człowieka, żebyśmy właśnie dyskutując o różnych szalenie trudnych problemach i wyzwaniach w ogóle przyjęli taką perspektywę dobrych intencji.

I nawet moja córka, my nie mamy telewizora od kilkunastu lat, więc może dlatego, ale moja córka, która studiuje ekonomię na UW i ma prawie 21 lat, nie wiedziała, kim jest Monika Olejnik.

Uważam, że była co najmniej jedna narracja poważna, przed całym absurdzie tej kampanii prezydenckiej, polaryzacji, obyczajówce i tak dalej.

Ta narracja, i nie mówię dlatego, że na sali jest Paula Matysiak, ale uważam, że ta narracja prorozwojowa, czyli prawica, która się widzi jaka ta prorozwojowa,

I ja nie mówię, że ta narracja była prawdziwa czy coś, tylko uważam, że ona była w tej kampanii.

Ta książka tutaj stoi, tak, też ją polecam, ale uważam, że to była naprawdę, nie wiem czy główna, czy jedyna, ale to była oś tej kampanii i to było niewątpliwie boisko trudne dla liberałów, a łatwiejsze dla prawicy.

Tymczasem ja uważam, że to jest w ogóle taki fantazma,

I jeśli chodzi o aktywność młodych w polityce, to ja uważam, że jest to samo, tylko gorzej.

Uważam, że taki właśnie, ten taki wytrych polskiej publicystyki, która mówi o tym, że przyjdą młodzi i odmienią polską scenę polityczną, to jest w ogóle, to kosza.

inspirują i mam, właśnie to będzie moje dalsze pytanie odnośnie tego, że uważam, że narracja jest najważniejsza i sposób wypowiadania się i nawet te osoby, które to mówią mają małe znaczenie według mnie, tylko właśnie ten sposób narracji i te pytanie właśnie, gdzie, może takie na kontrze troszeczkę, jak połączyć to, znaleźć ten środek między tym właśnie zrozumieniem drugiej osoby i tym niepatrzeniem jako na wroga, ale no jesteśmy tutaj raczej w gronie lewicowym i jesteśmy z jakiegoś powodu w tym gronie,

Bo uważamy, że mamy jakąś rację i wiemy, i nasz światopogląd chcemy iść w tą stronę, a nie w stronę prawicy, bo tak byśmy głosowali na tamtą stronę.

I jak znaleźć ten środek, bo uważam, że potrzeba trochę się naparzać mimo wszystko.

I uważam, że niestety świat, gdzie liczy się, liczą się fakty, twarde liczby i takie rzeczy, byłoby fajnie, gdyby tak było, ale nie wiem, czy nawet, czy jeszcze to jest, czy już może za niedługo tego nie będzie i że jednak trzeba trochę się ubrudzić i no naparzać się z nimi i znaleźć takich wojowników, którzy będą się z nimi taplać w tym błocie i nie dać się pomiatać i nastawiać drugi policzek, bo my jesteśmy tacy fajni i pacyfiści i jak ktoś nas naparza, to my nie damy, nie oddamy.