Mentionsy

I Marcin Giełzak, a to jest podcast Dwie lewe ręce.

Oznacza to, że w stolicy Małopolski będą przedterminowe wybory w ciągu 90 dni.

Sam Miszalski wzywał swoich zwolenników do tego, żeby pozostali w domach.

O tym chcemy pomówić w segmencie drugim, a konkretnie zapytać, co sprawiło, że mieszkańcy Krakowa chcieli zmian, przyjrzeć się temu, na ile ten krakowski werdykt mówi nam coś ważnego tak w ogóle o sytuacji w kraju i czy prawdą jest, że król fajnopolaków został obalony, a to tylko zapowiedź,

Porozmawiałem zatem o tym, czy rację mają prawicowi publicyści, którzy twierdzą, że to już jest ten moment, w którym wolno mówić, tej siły już nie powstrzymacie.

Polaryzację PO PiS czymś innym, a jej początek ma miejsce właśnie na poziomie miast.

Porozmawiamy także, to z kolei w segmencie trzecim, o tym, że rząd, który jeszcze nigdzie się nie wybiera, póki co przyjmuje kolejne projekty ustaw, w tym i ten, który ma zapewnić artystom o niskich i nieregularnych dochodach dopłaty do składek ZUS oraz udostępnić im świadczenia społeczne, takie jak chociażby chorobowe czy urlopy macierzyńskie.

Pojawiło się

Na jakiej zasadzie porzucamy zasadę, ile wypracowałeś, tyle masz, która dotyczy wszystkich, a tej jednej konkretnej grupie mówimy,

Jednocześnie jednak patrzymy na dane, z których wynika, że 69% artystów w naszym kraju zarabia poniżej średniej krajowej, że 30% osiąga dochody niższe od płacy minimalnej, że jest to grupa, która naprawdę bieduje i która naprawdę funkcjonuje w bardzo prekaryjnej

No więc pytanie brzmi, czy jeśli chcemy mieć jakąś kulturę narodową i sztukę, jeżeli chcemy szukać rozwiązań systemowych problemów na systemowym poziomie, a nie po prostu zdawać się na mecenat, to czy jednak czegoś nie powinniśmy z tą sprawą zrobić?

Jak teraz pogodzić te różne racje, te sprzeczne interesy?

O tym pomówimy w segmencie ostatnim.

Ale co na początek?

Na początek zadamy pytanie, czy podcasting polityczny umiera?

Chciałoby się powiedzieć, nie póki my żyjemy, nie póki my mamy w tej sprawie coś do powiedzenia, ale mówiąc zupełnie poważnie, przecież trudno nie zauważyć, że po latach tłustych dla tej branży przyszły lata chude.

Na każdej konferencji, gdzie spotykają się twórcy internetowi i dziennikarze mediów niezależnych,

Ci, którzy zarabiają i działają na własną rękę, jak i ci, którzy są afiliowani przy wielkich markach korporacyjnych, słychać dokładnie te same narzekania i lęki.

Zmienia się to co promują, a może powinienem powiedzieć narzucają algorytmy.

Po okresie skrajnego rozpolitykowania wywołanego Brexitem, wyborem Trumpa, wojną na Ukrainie,

Po okresie pewnych nadzwyczajnych nadwyżek podcastowych spowodowanych pandemią i tym, że ludzie byli zamknięci w domach, mamy chyba okres urealnienia, a także mamy okres tego, że ludzie są politykom w coraz większym stopniu zmęczeni.

Zatem, czy to już czas, aby powiedzieć, że

Możemy pisać historię słuchowisk politycznych ze standardowym podtytułem powstanie, rozwój, rozkład?

Czy to jest jedynie chwilowa dekoniunktura, która zmieni się i sytuacja się poprawi?

Czy z tego kryzysu, dalej możemy zapytać, podcasty wyjdą silniejsze, bo odpadną naciągacze, chałturnicy, ci, którzy po prostu mają mikrofon USB i dużo resentymentu, a z kolei przetrwają ci, którzy będą robili dobre