Mentionsy

Jednocześnie w Polsce po 20 latach członkostwa w Unii Europejskiej poparcie dla idei polexitowych weszło chyba już na stałe do retoryki polityczno-parlamentarnej.

Dlatego jako pierwszy nieunijny klub Dwie Lewe Ręce chcieliśmy wykorzystać te szanse, by porozmawiać właśnie o tych podwalinach nastrojów antyunijnych i nad Tamizą tutaj, i nad Wisłą, ale też o tym, czy przypadek Wielkiej Brytanii może nas czegoś nauczyć, no i jaka przyszłość wiąże się z Polską w Unii Europejskiej, ale też potencjalnie poza nią.

W tym momencie około czterech na pięciu Polaków dalej popiera pozostanie w Unii Europejskiej.

Jeżeli chodzi o Brexit, to w moim przekonaniu z Wielką Brytanią i wyjściem z Unii Europejskiej jest trochę tak jak z człowiekiem, który kupił strzelbę, postanowił postrzelić się w obydwie stopy,

Wielka Brytania miała problemy gospodarcze, które w najmniejszym stopniu nie były związane z jej obecnością w Unii Europejskiej, ale właśnie dlatego, że miała te problemy, uczyniły jej obecność w Unii Europejskiej tak problematyczną.

Jak człowiek, który w bardzo rozpaczliwy sposób musi od siebie odepchnąć winę i zrelatywizować sobie to, co źle zrobił i zakopać gdzieś ten dystans, znaleźli wroga w Unii Europejskiej, postanowili z niej wyjść i na własne oczy przekonać się o tym, że konsekwencje, że przyczyny

Mikrego wzrostu wynagrodzeń, stagnacji gospodarki, braku funkcjonalnego silnika rozwojowego innego niż tylko ściąganie migrantów i zapaść przemysłu to rzeczy, których przy wszystkich jej wadach nie ściągnęli tutaj z Unii Europejskiej.

I że bardzo wiele osób chciało zaprotestować przeciwko imigracji w taki sposób, jaki był im dostępny, to znaczy głosując w referendum przeciwko Unii Europejskiej, zwłaszcza, że skojarzono masową, niekontrolowaną imigrację z przynależnością do Unii Europejskiej w sposób oczywiście nieprawdziwy.

Co najgorszego może się stać w momencie wyjścia z Unii Europejskiej?

Którzy uważają, że dla ich interesu naprawdę pozostawianie w Unii Europejskiej w tym momencie jest szkodliwe.

Oni będą gadać tak długo o Polexicie, oni będą tak długo o nim straszyć, oni będą tak długo protestować, aż rzeczywiście polski rząd da im dopłaty, zawetuje niekorzystne dla nich porozumienia, zdobędzie wyjątki albo załatwi możliwość kontynuowania tej niskokształtowej konkurencji w ramach Unii Europejskiej, co tylko pokazuje, że w jakimś sensie Polska stała się państwem Zachodu.

Ponieważ polskie lobby przemysłowe walczy o swoje w Unii Europejskiej tak samo brutalnie jak walczyło o nie kiedyś każde lobby przemysłowe we Francji, Danii, Grecji i każdym innym państwie.

Umiem sobie wyobrazić taki scenariusz, w którym mamy na przykład koalicję partii prawicowych, ale jeden z koalicjantów mówi, ja nie wejdę do rządu, jeżeli nie obiecacie mi referendum w sprawie Unii Europejskiej.

Umiem sobie wyobrazić, że nawet w łonie jednej z naszych partii prawicowych może dojść do napięć między zwalczającymi siebie frakcjami i w imię rozładowania tych frakcji, w imię wypchnięcia tematu naprzód, nie rozstrzygajmy tego we własnym gronie, rzućmy propozycję referendum, bo ona połączy wszystkie frakcje, przypadkiem będziemy mieli to samo 51-49 i z Unii Europejskiej wychodzimy.

Według mnie wiodące państwa Unii Europejskiej, i tu jako głównych winnych wskazałbym Francję i Niemcy, ale także zachowanie komisji, pozwoliło w stopniu niedopuszczalnym upolitycznić kwestie KPO.

W Szwecji mówili, że EWG, czyli poprzednik Unii Europejskiej, to 3K, kapitalizm, kolonializm.

Stąd, chociażby w tym kraju, Maurice Glassman bardzo często powtarza, że rząd Clementa Atlego byłby niemożliwością, gdybyśmy byli w Unii Europejskiej, ale stąd też np.

Więc postaram się mówić krócej, aczkolwiek odniesienia do Janisa Werfakisa, który w ostatnich latach często doradza, czy to na antenach międzynarodowych stacji, czy w bardziej prywatnych sytuacjach politykom lewicowym, jak kontrolować skrajną prawicę, jest jednym z polityków w Unii Europejskiej o jednym z najgorszych możliwych

Sytuacja Polski jest bardzo dobra i czy mówimy tu właśnie o skali industrializacji, o której już koledzy wspomnieli, czy choćby o 21-krotnym zwiększeniu ilości bezpośrednich inwestycji zagranicznych w Polsce, które wejście do Unii Europejskiej

które wejście do Unii Europejskiej umożliwiło, czy bardziej osobisty przypadek, moja mama pracowała przez wiele lat w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa i stopień inwestycji, jak i dotacje z Unii Europejskiej rolnikom w Polsce umożliwiły w znacznym stopniu, zmodernizował polskie rolnictwo, czy tu mówimy o transporcie, czy mówimy o zwykłej jakości życia.

Wszystkie te trzy rzeczy regularnie przewijają się w narracji czołowych głosów krytycznych wobec Unii Europejskiej w Polsce.

Więc to, co koledzy formułowali, jeśli chodzi o przypadkowe wyjście z Unii Europejskiej Polski w przyszłości, jak najbardziej jest w moim rozumieniu możliwe, aczkolwiek byłoby bardzo, bardzo szkodliwe dla Polski.

Polska jest olbrzymim beneficjentem środków unijnych, to się na razie nie zmienia, aczkolwiek moment, w którym kraina wejdzie do Unii Europejskiej, a wejdzie,

Nie ma w tym nic złego, ponieważ Polska odbiera korzyści z bycia w Unii Europejskiej na wielu innych płaszczyznach.

Niemcy nie popchnęły Unii Europejskiej w kierunku tej głębszej integracji.