Mentionsy

Druga Połowa
Druga Połowa
21.06.2025 13:39

Zofia Zaleska - Zaniechanie, czyli o "wolałabym nie"

Zaniechanie – co się z nami dzieje, kiedy wybieramy, żeby nic się nie działo?

W tym odcinku Drugiej Połowy rozmawiam z Zofią Zaleską – eseistką,kulturoznawczynią, krytyczką literacką i autorką książki Zaniechanie. To rozmowa o tym, czego nie robimy i dlaczego to ważne. O odpuszczaniu, rezygnacji, wstrzymywaniu się od działania – nie jako słabości, lecz jako świadomym geście, często wymagającym nie lada odwagi.

Mówimy o tym, jak kultura zachodnia obsesyjnie ceni działanie, sprawczość i widoczne rezultaty, a pomija milczenie, zawahanie czy niezgodę. Zastanawiamy się, co mówi o nas to, czego nie robimy – i jak może to być przestrzenią wolności . Od literatury i filozofii, przez codzienność, aż po starzenie się i zaniechania, które zyskują nowe znaczenie w drugiej połowie życia.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 9 wyników dla "Zaniechania"

Ty wspominasz o takiej swojej, żebym dobrze to przytoczyła, o prywatnym archiwum Zaniechania, w którym gromadzisz różne ciekawe postaci, od Harper Lee po Marka Kondrata.

Takich bohaterów jest rzeczywiście bardzo sporo w twoim prywatnym archiwum Zaniechania.

Dobrze, albo w komentarzu napisz tutaj, żebyśmy... Albo w komentarzu właśnie, żeby państwo wiedzieli również, ale to właśnie wydało mi się bardzo dobre w kontekście no właśnie swego rodzaju zaniechania, prawda?

I utalentowani muzycy, o których wszyscy właściwie wiemy, że są super zdolni i nie grają źle, bo nie umieją, mogą sobie pozwolić na takie zdystansowanie się i właśnie przywilej zaniechania grania w sposób dobry?

Ale znowu wracając bezpośrednio do twojej książki, a propos tej w sumie jakiejś ekskluzywności możliwości zaniechania, ty poruszasz temat super trudny, czyli zaniechania, którego dokonują dzieci imigranckie w Szwecji.

Dziwne, podejrzane, nieprawdopodobne jak wszystkie zaniechania, no ale jest opisane w literaturze naukowej i te dzieci imigrantów, które narażone są na ogromny stres i jakby zagrożone koniecznością być może powrotu do miejsc, z których ich rodzice uciekli.

Minimum, bo praca ma ich utrzymać, jest niezbędna, nie możemy... Raczej niewielu z nas naprawdę stać na luksus zaniechania pracy.

Kim my w ogóle będziemy, jeśli nie nauczymy się właśnie tego zaniechania?

Ja sobie myślałam czytając twoją książkę o dużym momencie zaniechania, który pamiętam i który wszyscy mieliśmy okazję przeżyć, czyli o pierwszych miesiącach pandemii.