Mentionsy

Jako taka kuratorka stanu tej przestrzeni, no pewną postacią powracającą w twojej książce jest Halina Skibniewska, która pyta często studentów architektury, przytaczane są jej wypowiedzi, czy na przykład tutaj osoba niepełnosprawna się może dostać, czy to będzie przestrzeń, w której będzie nam się dobrze żyło.

Ale Skibniewska była przykładem takiej architektki, która walczy.

Ale no i książka jest o współczesności, a dlatego takie postaci też przywołuję jak Skibniewska, bo myślę, że jeśli chcemy dobrą przyszłość budować, to też musimy szukać jakiejś tradycji, jakiejś alternatywnej wobec właśnie wielkich gmachów zaprojektowanych przez różnych zarozumiałych panów stawiających sobie pomniki.

I Skibniewska jest dla mnie taką właśnie, no może taką matką założycielką pewnego myślenia o architekturze.

To jest dla mnie na przykład tego, że modernizm niejedno ma imię i że oprócz takiej postawy właśnie bardzo ludzkiej, humanistycznej, jaką reprezentowała Skibniewska, jest też taka postawa, która no nie dziwne, że Instagram lubi.

I to jest właśnie zupełne przeciwieństwo do tego, co Skibniewska proponowała, która wręcz mówiła, że budynek mieszkalny nie musi się zalecać od zewnątrz, nie musi być efektowny.

Skibniewska zresztą mówiła o tym, że architekt musi coś takiego od siebie dodać, że tę wartość dodaną, że to nie jest koniecznie w pieniądzach, ale właśnie w tej myśli.

Właśnie to jest piękne u modernistów, modernistek tych z połowy XX wieku, jak Hajna Skibniewska, że oni pisali, że osiedle powinno się projektować w pierwszej kolejności z myślą o dziecku, żeby ono bezpiecznie się przedostało do szkoły i tak dalej.