Mentionsy

To wygląda, to rzeczywiście bardzo pachnie tamtym czasem, to znaczy opowiada się o tym domu, tam jest taki speaker, który mówi trochę już językiem reklamy, ale wciąż to co widzimy, no to jest jednak ta taka siermięga późno PRL-owska.

Jednym z ostatnich jeszcze filmów, które można zaliczyć do tych opowieści o PRL-u, czyli tych ironicznych, groteskowych narracji o Polsce Ludowej, które wpisują się w te poprzedzające filmy, czyli Seksmisje i wcześniejsze

Jeszcze rzeczy Barei, chociażby opowiadające o PRL-u poprzez różnego rodzaju metafory, bardziej lub mniej dosłowne historie.

Czyli o Kingsize, filmie z roku 1987, który wciąż jeszcze opowiada o absurdach funkcjonowania w PRL-u po prostu.

Do gorywającym już PRL-u.

I ten eksport japoński jakimś cudem przedostawał się również do Polski PRL-owskiej.

Mówiliśmy też o kończeniu pewnych projektów z PRL-u w końcówce lat osiemdziesiątych.

To ja zabrałbym nas na chwilę w ramach tego też przenikania zachodu do jeszcze PRL-u na lotnisko.

Dwie epoki, czyli PRL i te Polskę lat 90., która miała dopiero nadciągnąć.

Subkulturowe czy oddolne akty sprzeciwu wobec tej no już dogorywającej władzy PRL-owskiej, no kojarzone właśnie też z ruchami kontrkulturowymi i tutaj do głowy przychodzi mi oczywiście Pomarańczowa Alternatywa, czyli taka grupa artystyczno-performansowo-subkulturowa, którą myślę, że jednoznacznie można przypisać do tej opowieści o końcówce lat 80. w Polsce.

W typowym wnętrzu w Polsce z końcówki lat osiemdziesiątych widać na stole adapter, różne pewnie nie do końca praktyczne meble, ale to jest już taka rzeczywistość, która jest jedną nogą w PRL-u, a trochę już wygląda jak te klipy reklamowe z wczesnych lat dziewięćdziesiątych, no bo pojawia się też