Mentionsy

No i drugi to jest oczywiście łódzki spółdzielczy dom handlowy Central.

No i zanim weszliśmy na antenę, to powiedziałem Ci, że prawdopodobnie nie byłoby również audycji Drenda i Paśnik w Czwórce, gdyby nie dom handlowy Central.

Właściwie, ponieważ w Domu Handlowym Central poznali się moi rodzice i to jest chyba najbardziej prywatny moment w naszej audycji w ogóle, ale tu przyznaję, że mam do tego miejsca między innymi z tego powodu szczególny sentyment.

Przypomnijmy, że na Domu Handlowym Central Łódzkim od kilku lat widnieje taki animowany neon, który został przywrócony.

Myślę, że dom handlowy Central jest też taką opowieścią o domach handlowych w Polsce, w pewnym sensie w pigułce, dlatego że jest to obiekt z lat siedemdziesiątych, no i też odsłonięty, otwarty w takim najbardziej powiedzmy szczytowym momencie gospodarki PRL-owskiej, bo na początku lat siedemdziesiątych, kiedy jeszcze wydawało się, że wszystko będzie dobrze i sytuacja będzie się poprawiać, to znaczy to był ten czas takiego PRL-owskiego dobrobytu, no i

Animacja złożona z sześciu aż faz do dzisiaj, to znaczy została odsłonięta we wrześniu 2022 roku na pięćdziesięciolecie, ponieważ odsłonięto ten neon w sierpniu roku 72, mniej więcej wtedy, kiedy właśnie w 29 sierpnia 72 roku otwarto dom handlowy Central w Łodzi.

No i to co było dla mnie zaskakujące, no to to jak tu oczywiście z opowieści, które czytałem na temat tego miejsca, Central był takim gdzieś tam oknem na świat miasta Łodzi jeszcze w ramach tego poprzedniego systemu, no bo ja pamiętam ten obiekt jako...

No właśnie, jakieś takie spojrzenie w przeszłość i takie miejsce bardzo imersyjne też, w którym naprawdę można było się zanurzyć w tym dawnym klimacie, no i z centralu.

Także chemia z Niemiec była już dostępna z tego, co przynajmniej czytałem w PRL-u w niektórych jego miejscach, jak właśnie w SDH Central.

To też była jakaś taka rzecz, którą można było podobno w Centralu dostać.

To nie był central, o ile mi wiadomo, ale któryś z nieco nowszych, z późniejszych centrów handlowych w okolicach

W centralu można było podobno kupić płytki ceramiczne z Holandii, co wydaje mi się takim... musiał być to jakiś wątek i coś rzeczywiście musiało być na rzeczy, niemniej wydaje mi się, że w latach 70. mógł być z tym pewien problem.

No to rzeczywiście wątek tych pokwitowań, o których wspomniałaś, wydaje się mieć jakiś też taki splendor na pewno w tym czasie niedoborów i gospodarki centralnie planowanej.

Tym bardziej niesamowita wydaje mi się opowieść o tym, że Central w pewnym momencie jakimś szczytowym dla jego frekwencji odwiedzało aż około 100 tysięcy klientów dziennie.

Troszeczkę wspominaliśmy o takich domach handlowych, czy to z lat 70., jak Łódzki Central, czy z późnych lat 80., jak dom handlowy Klimczok w Bielsku Białej, które były takimi obiektami flagowymi dla swoich spółdzielni, bo to najczęściej obiekty zarządzane przez spółdzielnię.

Asortyment dostępny w tych sklepach to bywało różnie i te sklepy flagowe właśnie takie jak Łódzki Central, nie wiem, Katowicki Skarbek, prawda, nie mówiąc już o sklepach warszawskich, one otrzymywały taki towar najbardziej pożądany, więc tam jak ktoś chciał nosić ciuchy od Barbary Hof, to musiał się wybrać do Warszawy, gdzie oczywiście one były bardzo szybko wykupowane, ale wiem skądinąd, że świat PRL-u, przynajmniej tego późnego,

Kto wie, być może schody ruchome niektórych polskich domów handlowych, jak chociażby wspomnianego przez nas Skarbka, czy domu towarowego Central w Łodzi, też staną się pewnego rodzaju atrakcjami turystycznymi.

No i znów wracamy do domu towarowego Central w Łodzi, na którego te elewacje w 22 roku wrócił ten neon, który pojawił się tam wraz z otwarciem tego obiektu w latach 70.

Spółdzielczego przez oczywiście ten blichtr i te realia, które też opisywaliśmy w kontekście łódzkiego domu towarowego Central, że można było tam dostać wszystko, ale w ramach tych charakterystycznych rytuałów dla tego miejsca.