Mentionsy

I to wszystko zasiało ziarno ekscytujących teorii, że Marsjanie zbudowali sieć nawadniających kanałów na wysychającej planecie.

Lovell przez kilkanaście lat wpatrywał się w Marsa przez teleskop i rysował setki linii, według niego kanałów zbudowanych przez Marsjan, żeby transportować wodę z czap lodowych do suchych równikowych regionów.

Gazety i magazyny na przełomie XIX i XX wieku były pełne sensacyjnych artykułów o kanałach i Marsjanach.

Autorka tego artykułu, Marie Proctor, przytaczała naukowe raporty i słowa ekspertów, żeby udowodnić, że Marsjanie istnieją i mają się świetnie.

Jest tutaj fascynująca ciekawostka, tak już ostatecznie potwierdzająca skalę tego, jak ludzie na przełomie wieków byli pewni tego, że Marsjanie istnieją.

Bo zakładano, że Marsjanie na pewno istnieją, więc to żadna sztuka się z nimi skontaktować.

Na przełomie XIX i XX wieku pojawiły się pierwsze pomysły, żeby podsłuchać albo pozdrowić Marsjan przy pomocy nowej technologii – fal radiowych.

Sekretarz Marynarki Stanów Zjednoczonych polecił na kilka dni wyłączyć wszystkie zbędne nadajniki radiowe i nasłuchiwać sygnałów z Marsa licząc, że jeśli Marsjanie kiedykolwiek zechcą się skontaktować to właśnie w czasie tej bliskiej konfiguracji obu planet.

Choć oczywiście żadnego sygnału od Marsjan nie odebrano, wydarzenie to pokazuje jak poważnie traktowano wtedy możliwość istnienia inteligentnych rozmówców z Marsa.

Niektórzy uczestnicy eksperymentu pół żartem uznali, że to Marsjanie nadają literę V w alfabecie Morsa, czyli rzymską piątkę, bo Mars to jest piąta planeta.