Koszyk prawdy, czyli o naszych zakupowych nawykach
Zakupy potrafią być przyjemnością, obowiązkiem albo sportem ekstremalnym. Jedni chodzą z listą i planem, inni ufają impulsom i promocjom, a jeszcze inni potrafią prowadzić w sklepie prywatne negocjacje z samym sobą. Są też nawyki, które u innych działają nam na nerwy szybciej niż kolejka do kasy. Dzisiejszy odcinek to historie o tym, jak kupujemy, co nas w tym cieszy, co męczy i dlaczego „idę tylko po jedną rzecz” bywa najgorszym kłamstwem świata.
Ja sobie pomyślałem, Boże, jak można sformułować takie zdanie do obcych ludzi?
Mówię, boże, jak ja bym świetnie wyglądała w tej koszulce, ale ona była jakaś potwornie droga, wiesz, coś na zasadzie, nie wiem, 300 złotych na koszulkę bez rękawów, wiesz, ja takich rzeczy po prostu drogich nie kupuję, no i wiesz.
To kup, Boże, fajne rzeczy jeszcze.
Czasem słyszę pod nosem jakieś mruczenie, że o Boże, Boże, tyle wydałem, bo tyle mi napisałaś na liście, no ale mimo wszystko.
Na co moja mama zawsze się pyta, mówi, Boże dziecko, ty tyle pieniędzy wydajesz na tego psa, ja wiem, że ty pracujesz, że to są twoje pieniążki, no ale wiesz i to i tamto.
Ja mówię, Boże święty, ja jestem głuchy.
Boże, mężczyzna, który kocha zakupy w TK Maxxie.
Boże drogi.
I naprawdę, ja tak sobie usiadłem i pomyślałem, boże, masz prawie 50 lat i twój egoistyczny mózg dopiero teraz skumał
Pokazano wszystkie 9 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Mam bardzo obrotnego chrześniaka, jest już dorosły, ma żonę, dwójkę dzieci. Super firma i w ogóle. I jego babcia, czyli moja ciocia, mieszka w mieszkaniu, które należy do mnie.
I oni cały czas mi tłumaczyli, że chodzi o to, żebyśmy robiąc zakupy myśleli o innych.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
„Mam bardzo obrotnego chrześniaka, jest już dorosły, ma żonę, dwójkę dzieci. Super firma i w ogóle. I jego babcia, czyli moja ciocia, mieszka w mieszkaniu, które należy do mnie."
„I oni cały czas mi tłumaczyli, że chodzi o to, żebyśmy robiąc zakupy myśleli o innych."
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Zakupy potrafią być przyjemnością, obowiązkiem albo sportem ekstremalnym. Jedni chodzą z listą i planem, inni ufają impulsom i promocjom, a jeszcze inni potrafią prowadzić w sklepie prywatne negocjacje z samym sobą. Są też nawyki, które u innych działają nam na nerwy szybciej niż kolejka do kasy. Dzisiejszy odcinek to historie o tym, jak kupujemy, co nas w tym cieszy, co męczy i dlaczego „idę tylko po jedną rzecz” bywa najgorszym kłamstwem świata.