Mentionsy

Okazuje się, że USA uderzyły w Iran mimo braku dowodów na planowany atak Islamskiej Republiki.

W odwecie Iran natomiast zamknął cieśninę Ormus i atakuje infrastrukturę surowcową sąsiadów, powodując przy tym globalny wstrząs.

Wojna w Iranie.

Według amerykańskiego wywiadu nie ma żadnych dowodów na to, że Iran planował zaatakować wojska USA na Bliskim Wschodzie.

Według nich trzeba było uderzyć jako pierwszy, bo to Iran szykował się do uderzenia.

Silny Iran z programem nuklearnym, siecią proksji od Hezbollachu aż po Huthi, z wpływami w Iraku i Syrii to dokładnie ten sąsiad, którego absolutnie nie można mieć.

Słaby Iran bez przywódcy, bez rakiet i bez sieci proxy to zupełnie inna sytuacja.

Swoją drogą nie tylko Izraelowi jest na rękę to, aby Iran był słaby, ale także Arabii Saudyjskiej.

Podobnie zresztą jak w przypadku Izraela, słaby Iran bez programu nuklearnego i rakietowego to dla Riyadu bezpieczeństwo w Zatoce, no i dominacja regionalna, której od lat nie może osiągnąć.

Mianowicie oficjalnie chodzi o zagrożenie ze strony Iranu, a nieoficjalnie jest to tak naprawdę kolejny krok w rywalizacji z Chinami, żeby nie powiedzieć w wojnie z Chinami.

Azjatycka potęga importuje około 11,6 milionów baryłek ropy dziennie, z czego 1,38 miliona pochodzi właśnie z Iranu.

Tu Marynarka Wojenna Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej Iranu.

USA uderzając w Iran tak naprawdę naciska na Pekin.

Europa także mocno odczuje konsekwencje wojny w Iranie i to bardzo boleśnie.

Iran nie tylko zamknął ciśniny Ormos, która uderza bezpośrednio w ich eksport, ale także atakuje kluczową infrastrukturę naftową, jak chociażby zakłady Aramco wraz z Tanura, czy też Ras Lafan, czyli główny ośrodek produkcji LNG w Katarze.

Ten ruch podyktowany jest wydarzeniami na samym Cyprze, gdzie Iran zaatakował brytyjską bazę.

Tak, aby powstrzymać Iran przed odpalaniem rakiet w całym regionie, przed zabijaniem niewinnych cywilów, narażaniem życia Brytyjczyków i uderzaniem w państwa, które nie brały udziału w tym konflikcie.

Dla Iranu to oczywiście równoznaczne z przystąpieniem do wojny przeciwko nim.

Iran zdaje sobie z tego doskonale sprawę i gra bardzo pragmatycznie.

Co również warte podkreślenia, mimo gigantycznego biznesu jaki Chińczycy robią z Iranem, Xi Jinping pozostaje totalnie bierny militarnie.

Z tego co wiadomo, nic prócz słów nie płynie w kierunku Iranu, a to także oznaka słabości, w trakcie gdy zbijany jest kolejny pionek z planszy Azjatów.

Znajdziecie tam również podsumowanie sytuacji na giełdzie po wybuchu wojny w Iranie, a także, jak widzę, najbliższą przyszłość na rynkach.

Wystarczy, że będą na froncie akurat z Chinami, Iranem czy dowolnym innym państwem, które warto im zaatakować.